Γιατί σε νοιάζει?

....μπορεί ο κάθε ένας να λέει ότι του κατέβει στο κεφάλι, ή να κάνει ότι θέλει karaflokotsifa, άλλα αυτό δεν ειναι κάτι που θα αλλαξει την αλήθεια η την πραγματικότητα καλέ μου φίλε.
-Ναι...άλλα αν ο κάθε ένας λέει ότι μπαρούφα του κατέβει, κάποιον μπορεί να επηρεάσει η να παρασύρει...κάποιους θα επηρεάζει κι αυτός ...δεν μπορεί!!!
-Αυτό ειναι δικό τους θέμα...δικό τους πρόβλημα.
-Δεν νομίζω να ειναι ετσι ακριβώς.....(είπε ο karaflokatsifas στην κουκουβάγια κομπάζοντας για μια στιγμή)...αν καποιος αρχίσει να λέει για μένα ότι ειμαι ψεύτης, κλέφτης ή κάτι τέτοιο...
-Ναι....
-Δεν θα επηρεάσει αυτούς που θα ακούσουν αυτές τις ανακρίβειες?
-Ίσως ναι...ίσως όχι...δεν μπορουμε να τους βάλουμε όλους σε ένα τσουβάλι. Κάποιον που σε ξέρει καλα όχι...κάποιον που δεν σε γνωρίζει καλα, ίσως να τον επηρεάσει...
-Ναι άλλα θα παρασύρει σε λάθος συμπεράσματα για μένα κάποιους που δεν με γνωρίζουν ας πούμε, ενώ και αυτούς που με ξέρουν, ίσως τους προβληματίσει.
-Και απο πότε σε ενδιαφέρει η άποψη των άλλων karaflokotsifa?
-E!!! Πως??? Δεν είπα ότι με ενδιαφέρει.Δεν με ενδιαφέρει τουλάχιστον ετσι όπως το αφήνεις να εννοηθεί εσύ....άλλα να...δεν μπορεί να μην μας νοιάζει καθολου το τι σκέφτονται οι άλλοι για μας....
-Αυτοί που θα πιστέψουν τετοιες ανακρίβειες φίλε μου, δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν, άλλα ούτε να μας απασχολεί η άποψη που έχουν για εμάς.
Αυτοί που μας ενδιαφέρουν, δεν θα τις πιστέψουν. Αλλα ακόμη και όλοι τους να πιστέψουν κάτι που δεν ειναι αλήθεια για μας, δεν αλλάζει την πραγματικότητα, γιατί δεν ειναι η αλήθεια.
Τι ειναι καλύτερο? Να πιστεύουν όλοι πως είσαι σπουδαίος ενώ δεν είσαι και το γνωρίζεις, ή να πιστεύουν το αντίθετο, άλλα εσύ να είσαι σπουδαίος και να το ξέρεις?
-Το δεύτερο βέβαια!!!
-Είδες ? Αυτό εννοούσα στην αρχή της κουβέντας μας.


-Ε...ναι...αυτό ειναι το σωστό...τσίου και πάλι τσίου!!!!!

Για το Ξεblogάρισμα ρε γαμώτο

Αρχικά θέλω να ζητήσω συγνώμη για την απουσία μου από το δάσος μας
και να σας ευχαριστήσω που περάσατε από εδώ όλοι σας.
Επανέρχομαι λίγο χαλαρά με ένα παιχνίδι που με κάλεσε να παίξω ο καλός μου panoptis για να βοηθήσουμε το Ξεblogάρισμα

Το παιχνιδι: για το Ξεblogάρισμα ρε γαμώτο

1. Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις?

το μυστικό της ομορφιάς!!! (χαχαχα)

2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά?

πραγματικά ε?.......την κοτσυφίνα μου (δεν ξέρεις τι γίνεται καμιά φορά)

3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου. Τι όνομα θα διάλεγες?

το όνομά μου?.....katsarokotsifas

4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου; (φτου φτου φτου!)

Μην ενοχλείτε!!!!





5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.

ο karaflokotsifas και οι 7 κουκουβάγιες!!!!

6. Διάλεξε καινούργιους γονείς. Δώσε όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορείς.

πατέρας.....μπούφος.....μητέρα κουκουβάγια...... κάποια κρύα βραδιά στην φωλιά του κούκου ....
(το έχω κανονίσει για την επόμενη ζωή μου)

7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου (φτου φτου φτου είπαμε, δεν θα τα ξαναλέμε).

τσίου και πάλι τσίου!!!!!

8. Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.


Οι περιπέτειες του katsarokotsifa...εεεε του karaflokotsifa

9. Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν?


χελώνα.....δηλαδη...σκαραβαίος!!!







10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν?


....άνθρωπος....

11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο?


Για ότι δεν έκανα, ενώ το ήθελα...







12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται (είπαμε φτού)


Γιατί θα ήμουν αυτός που κατάργησε το πολιτικό άσυλο

13. Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον?


Αν άξιζε ...............ναι!!!







Και τώρα θα καλέσω κι εγώ με την σειρά μου να παίξουν το παιχνίδι για το Ξεblogάρισμα ρε γαμώτο...τους:

ΧEΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ

side21

rip1708

dyosmaraki

by G

-Δηλαδή τώρα θα είσαι εδώ karaflokotsifa μου? (ρώτησε η κουκουβάγια τον κότσυφα)
-Ναι εδώ...αν με θέλετε κι εσείς ακόμα...
-Δεν ξέρω για τους άλλους, άλλα εγώ σε θέλω karaflokotsifako μου!!!
-Ε ....τότε τσίου!!!!!!!!!!!!!

Δράση και αντίδραση...

.....αν είναι κάθε φορά που σε πληγώνει κάποιος να του το ανταποδίδεις, τότε έχεις χάσει το νόημα της ζωής φίλε μου (είπε η κουκουβάγια στον karaflokotsifa)...το ζητούμενο δεν είναι η ανταπόδοση του αρνητισμού φίλε μου, άλλα το αντίθετο. Μπορείς να κάνεις κάποιον που είναι αρνητικός θετικό?Αυτό μάλιστα!!! Αξίζει τον Ϟόπο.
-Δηλαδή...όταν κάποιος κάνει κάτι αρνητικό προς εμένα, δεν πρέπει να ανταποδώσω....άλλα τι? Να τον αφήσω να συνεχίσει να είναι αρνητικός απέναντί μου και εγώ να κάνω θετικές ενέργειες προς αυτόν?
-Ακριβώς!!!
-Κατάλαβα....αρνητικός αυτός, θετικός εγώ....άλλα αν αυτό δεν αλλάξει,δηλαδή ο αρνητισμός του άλλου και εγώ εξακολουθήσω να είμαι θετικός προς το άτομό του, δεν θα το εκλάβει ως αδυναμία?.....Η και ακόμη χειρότερα, δεν θα είναι σαν να τον αφήνω στην πλάνη του? Είμαι σίγουρος πως θα σκεφτεί πως αυτό που κάνει είναι σωστό και θα εξακολουθήσει την ίδια στάση απέναντι σε μένα άλλα και στους άλλους!!!
-Αυτή την στάση karaflokotsifa μου, την έχουμε όταν νομίζουμε ότι ο άλλος αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε μαζί του....τότε έχει νόημα η στάση μας αυτή, με σκοπό να τον κάνουμε να αφήσει τον αρνητισμό του!!!Αν είναι κάποιος που δεν θέλουμε, ή νομίζουμε πως δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε μαζί του, αρκεί να του πούμε ότι αυτή του η στάση είναι αντιεπιβιοτική και να τον αφήσουμε στον Ϟόσμο του. Αν θέλει να το καταλάβει κάλως...αν όχι θα είναι έξω από τον Ϟόσμο μας...έξω από την ζωή μας!!!Δεν μπορούμε να σώσουμε όλο τον Ϟόσμο φίλε μου...μόνο όσους θέλουν να σωθούν!!!
-Έχεις απόλυτο δίκιο....τσίου και πάλι τσίου!!!

Σιωπή....

....κάθε φορά που σε βλέπω έτσι σκεφτική, νοιώθω πως ακόμη και τώρα...μετά από τόσο καιρό που γνωριζόμαστε, δεν νιώθεις άνετα μαζί μου για να μου πεις τις σκέψεις σου...ή τι είναι αυτό που σε προβληματίζει τέλος πάντων...
(είπε ο Karaflokotsifas στην κουκουβάγια που κοιτούσε σκεφτική τον ορίζοντα)
-Ααχχχ κοτσυφάκι μου...ακόμα κι εσύ δεν έχεις καταλάβει κάποια πράγματα...για την σιωπή!!!

-Δηλαδή? Τι εννοείς? (απόρησε το κοτσύφι)
-Να...νομίζεις ότι επειδή δεν σου μιλάω δεν σε νοιώθω σαν δικό μου, σαν φίλο μου...έτσι δεν είναι?
-Κάπως έτσι...(είπε ο karaflokotsifas)
-Αισθάνεσαι ότι για να μην σου μιλάω δεν σου έχω εμπιστοσύνη...ή ακόμη ότι δεν σε έχω ικανό να καταλάβεις τις σκέψεις μου ε?
-Λίγο πολύ...όχι έτσι ακριβώς...άλλα....νοιώθω άβολα όταν συμβαίνει αυτό...σκέπτομαι διάφορα πράγματα και δεν ξέρω τι να κάνω (είπε το κοτσύφι)
Θέλω να σου μιλήσω, άλλα φοβάμαι να σπάσω την σιωπή...να σε βγάλω από τις σκέψεις που κάνεις.
-Τι φοβάσαι karaflokotsifa?
-Να...μήπως γίνομαι ενοχλητικός...μήπως βαρεθείς την παρέα μου, μήπως σε κάνω να φύγεις...ή ακόμη χειρότερα μήπως διώξεις εμένα από κοντά σου.
-Μα...αν δεν κάνω λάθος...τώρα που έσπασες την σιωπή δεν έγινε τίποτα από αυτά που φοβάσαι...
-Το αντίθετο θα έλεγα έγινε...γιατί συζητάμε αυτή τη στιγμή και βλέπω ότι ήταν λάθος μου να φοβάμαι.
-Το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχει να αντιμετωπίσει ο κάθε ένας από μας karaflokotsifa...είναι ο φόβος του. Ωστόσο εσύ δεν έχεις πρόβλημα να τον αντιμετωπίσεις και αυτό είναι από τα μεγαλύτερα προτερήματά σου.
-Νομίζεις?
-Μα και βέβαια!!! Από την άλλη, η σιωπή είναι πολύτιμη φίλε μου. Η σιωπή, μας είναι απαραίτητη.
-Το ξέρω αυτό!!! Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να ακούσουμε την εσωτερική μας φωνή...χωρίς την σιωπή δεν υπάρχει εσωτερική γαλήνη (είπε το κοτσύφι)
-Έτσι είναι κοτσυφάκο μου...χωρίς την σιωπή δεν θα υπήρχε τίποτα αρμονικό. Αν δεν υπήρχαν ανάμεσα στις νότες τα διαστήματα σιωπής, δεν θα υπήρχε η μουσική αρμονία, άλλα φασαρία. Τα κενά της σιωπής είναι που ομορφαίνουν την μελωδία.
-Το ξέρω, το ξέρω άλλα...
-Μήπως δεν ξέρεις ότι...το να μοιραστής την σιωπή με κάποιον άλλο είναι δύσκολο πράγμα και όταν το καταφέρεις αυτό, σημαίνει πως με αυτόν τον άλλο είσαι τόσο κοντά, όσο με τον εαυτό σου?
-Αυτό...πραγματικά το ξεχνώ...αυτό ήταν που μου έλειπε φαίνεται...(είπε το κοτσύφι στην κουκουβάγια)
-Ναι...άλλα τώρα το θυμήθηκες...έτσι δεν είναι?
-Έτσι είναι καλή μου φίλη...σ ευχαριστώ!!!
-Εγώ σ ευχαριστώ karaflokotsifa που...έσπασες την σιωπή!!!

-Ε!!! τότε...τσίου!!!!!!!!!!!

Ξεblogάραμε...

-Από την πρώτη μας ως την 5η εκστρατεία ο καιρός που πέρασε δεν είναι πολύς. Τα αποτελέσματα όμως από τις εκστρατείες μεγαλύτερα την κάθε φόρα και η παρέα στο ξεblogάρισμα όλο και μεγαλώνει!!!
Κάθε φορά που συγκεντρώναμε πράγματα για τις εκστρατείες, πολλοί φίλοι και φίλες που δεν μπορούσαν να έρθουν με ρωτούσαν, αν μπορούσαν να στείλουν σε κάποια διεύθυνση τα δικά τους πράγματα. Ως τώρα δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα και έτσι ένα μεγάλο ποσοστό βοήθειας που θα μπορούσε να πάει στις φυλακές της Θήβας δεν αξιοποιήθηκε. Επιτέλους όμως αυτό το πρόβλημα βρήκε την λύση του και έτσι όλοι αυτοί που δεν μπορούν λόγο δουλειάς, ή λόγο απόστασης να παραβρεθούν σε κάποια συγκέντρωση μας, θα μπορούν να στέλνουν τα πράγματα που θέλουν σ αυτή τη διεύθυνση.
-Σε ποια διεύθυνση karaflokotsifa? (ρώτησε η κουκουβάγια)

-Στην: TAG PAPEL EPE
17 XΛΜ. Λ.ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
15351 ΠΑΛΛΗΝΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

-Αυτό είναι πολύ καλό νέο karaflokotsifa (είπε η κουκουβάγια) Φαντάσου δηλαδή τώρα που θα μπορούν να βοηθούν όλοι όσοι ήθελαν και δεν μπορούσαν, πόσα πράγματα παραπάνω θα πηγαίνουν στα παιδάκια που ζουν στις φυλακές της Θήβας, μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους!!!
-Για να φτάνουν όμως τα πράγματα αυτά, θα πρέπει επάνω στο δέμα που στέλνει κάποιος να γράφει με κεφαλαία γράμματα: ΓΙΑ - ΘΗΒΑ
Έχουμε και αυτές τις γραμμές για κάθε ενδεχόμενο: τηλ. 210-6033351-2 αν και δεν υπάρχει λόγος νομίζω να τηλεφωνήσουμε στις αποθήκες.
-Και τι μπορούμε να συγκεντρώσουμε karaflokotsifa στις εκστρατείες?
-Πάνες,παιδικά καλλυντικά (αφρόλουτρα, σαμπουάν, κρέμες ενυδάτωσης, υγρά χαρτομάντιλα) παιχνίδια, εσώρουχα, φορμάκια, παπουτσάκια κ.τ.λ για παιδιά ως 3 ετών.
Επίσης για τις μητέρες, άλλα και τις άπορες φυλακισμένες, μπορούμε να πάμε παντόφλες, εσώρουχα, τηλεκάρτες, τσιγάρα, απορρυπαντικά, ακόμη και βιβλία για την βιβλιοθήκη που φτιάχνουν στις νέες φυλακές της Θήβας!
-Αυτά είναι καλά νέα karaflokotsifa
-Είναι και θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά που σταθήκαν σ αυτή την προσπάθεια.
Τα ενεργά μέλη στο ξεblogάρισμα, άλλα και όλους αυτούς που συνεισφέρουν στις εκστρατείες
-Κάτι άλλο που θα πρέπει να πούμε karaflokotsifa υπάρχει?

-Τσίου και πάλι τσίου!!!

Κι αλλο?????

Κι άλλο κι άλλο...ήταν να μην ξεκινήσουμε...τώρα θα παίξουμε άλλο ένα παιχνίδι (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) που πρέπει να κάνουμε δικό μας κείμενο και όχι να αντιγράψουμε από άλλους
Με κάλεσε να παίξω η καλή μας φίλη Artanis και ομολογώ ότι μου άρεσε αυτό που είδα και να μαι!!!

Λοιπόν....πρέπει λέει, να διαλέξετε 5 ερωτήσεις που θα κάνατε:
σε έναν φιλόσοφο
σε έναν παλιό έρωτα
σε ένα μέντιουμ
σε ένα παιδί
και στον καθρέφτη σας(που σημαίνει προφανώς στο είδωλό σας...)


Σε έναν φιλόσοφο:


Πες μου Σωκράτη μου...καλέ μου φίλε...είναι καλύτερα να πεθαίνεις για τα πιστεύω σου, ή είναι καλύτερα να σκοτώνεις γι αυτά? Πρέπει να αφήσουμε τους σημερινούς τυράννους να καταπατούν την νοημοσύνη μας και την χώρα αυτή, πίνοντας το δικό μας κώνειο,ή είναι καλύτερα να πεθάνουμε προσπαθώντας να αλλάξουμε την κατάσταση...η έστω να ταράξουμε τα νερά ?




Σε έναν παλιό έρωτα:



Είναι η Ζωή σου γεμάτη...είναι γλυκιά όπως τότε? Συνάντησες αυτό που πραγματικά σου έπρεπε? Πλημμύρισες από αγάπη και έρωτα...πες μου ναι σε παρακαλώ....



Σε ένα μέντιουμ:


Πότε θα βρεις επιτέλους μια κανονική δουλειά? πότε θα σταματήσεις να κοροϊδεύεις τους αφελείς?







Σε ένα παιδί:

Θα μπορέσεις παιδί μου να με συγχωρέσεις για όλα όσα έκανα στον κόσμο σου, άλλα κυρίως για όσα δεν έχω κάνει?




Σε μένα:

Πότε θα κάνεις επιτέλους πράξη όλα αυτά που έχεις στο μυαλό σου? Μην μου πεις πάλι απο αύριο.....




Λέω να βάλω στο λούκι και τέσσερις φίλους να παίξουν....η gremiii η mamma και η πράσινη κλωστή δεμένη... και η ATHENA




-Ελπίζω να μην γράψουν σαν και σένα karaflokotsifa (είπε η κουκουβάγια προσπαθώντας να μην γελάσει)
-Δηλαδή???? Τι εννοείς ?
-Εννοώ...πέντε λέξεις όλες κι όλες κότσυφα!!!
-Ααααα....είπα κι εγώ...κοίτα...δεν έχει σημασία πόσες λέξεις γράφεις φιλενάδα,άλλα αυτό που λες!!!
-Και δεν μου λες?
-Τι θέλεις?
-Γιατί λες...να βάλω στο λούκι και τέσσερις φίλους να παίξουν και βάζεις τέσσερις φίλες σου...γιατί δεν είπες τέσσερις φίλες ?
-Γιατί η φιλία φιλενάδα, δεν έχει φύλο!
-Το ξέρω κοτσυφάκο...να σε κουρντίσω ήθελα.
-Ε...τότε...τσίου!!!!!

Ας παίξουμε!!!!!

...γιατί όχι? Η καλή μου LoRy μου το ζήτησε κι εγώ θα ανταποκριθώ...σιγά το δύσκολο,αν και πολύ φοβάμαι ότι έχει παίξει χαλασμένο τηλέφωνο και δεν κατάλαβα και πολλά πολλά!!!!!
Ας παίξει όποιος καταλάβει τι γίνεται.
Το παιχνίδι είναι απλό και οι κανόνες αυτοί:


Α. Η επιλογή της κάθε φράσης από τον κάθε μπλόγκερ(από 5) να μην μην ξεπερνά τις τρεις λέξεις και να επιλέγεται από τους χρήστες με όσο το δυνατόν τυχαίο copy/paste.
Β. Δεν έχει σημασία αν στο τέλος η πρόταση ή η παράγραφος βγάζει νόημα. Αυτό είναι και η πλάκα! Αποφύγετε να "ωραιοποιήσετε" το αποτέλεσμα, και αφήστε την ως έχει.

Γ. Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις από ήδη επιλεγμένους μπλόγκερ.


Ωραίααααααα...

Ψηλός και μποέμ, Βαριεμαι ...Τους ...Βαρετους .... της ζωής σου,
Δυσνόητες έννοιες εγκεφαλικής...... Επιπλεον δε γελαω





ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ, LoRy, Sally Finkenstein, ceralex, Βρασίδας ο κάφρος

ΥΓ.
Τα χρώματα αντιστοιχούν στους φίλους απο τους οποίους έκλεψα τρεις λέξεις από τον κάθε ένα.


-Και τωρα? (ρωτησε η κουκουβαγια)
-Και τωρα ....τσιου!!!!!

όχι...

....οουυφφφφφ!!!! μου έφυγε ένα βάρος...κάποιες φορές αναλαμβάνουμε πράγματα που μας ρουφάνε κυριολεκτικά και δεν μας αφήνουν χώρο για τίποτα άλλο......
(είπε ο karaflokotsifas μονολογώντας,σαν να εξηγούσε κάτι στον εαυτό του )
Απορώ με μένα μερικές φορές....πως μπλέκω σε τέτοιες καταστάσεις, χωρίς να το θέλω ρε πουλάκι μου.
Σαν να με κυνηγάνε...η να τις τραβώ όπως ο μαγνήτης το σίδερο...
-Κάποιες φορές πρέπει να ξέρεις να λες όχι karaflokotsifa...
(είπε η κουκουβάγια στο κοτσύφι που δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία της)
-Ωχ....εδώ είσαι? δεν σε κατάλαβα...
-Δεν ήθελα να κόψω την ωραία κουβέντα που είχες με τον εαυτό σου karaflokotsifako μου!!!
-Ναι καλά, καλα...κορόιδευε εσύ!!!
-Δεν σε κοροϊδεύω φίλε μου...άπλα....κάποιες φορές νομίζω ότι αν συζητήσουμε μόνοι μας...με τον εαυτό μας εννοώ...
-Το κατάλαβα αυτό!!!
-.......λέμε πιο μεγάλες αλήθειες...φτάνουμε πιο βαθιά μέσα μας και βλέπουμε τα πράγματα όπως έχουν, χωρίς να προσπαθούμε να τα ωραιοποιήσουμε, ή να τα δικαιολογήσουμε......
Δεν ήθελα να σου στερήσω αυτή τη στιγμή......αυτό είναι όλο
(είπε η κουκουβάγια στον κότσυφα)
Άλλα αυτό είναι κάτι που το ξέρεις...έτσι δεν είναι φίλε μου?
-Το θέμα είναι ότι κάποιες φορές, ξεχνάμε συνειδητά κάποια πράγματα που...δεν μας βολεύουν. Ή τα αγνοούμε γιατί είναι αντίθετα σ αυτό που θέλουμε να κάνουμε ή σε κάτι που μας μας συμβαίνει...αυτό είναι νομίζω...αυτό παθαίνω εγώ τουλάχιστον και αγνοώ κάποια δεδομένα που έχω !!!
Είναι κάποιες φορές που σου προσφέρουν κάτι, η σου ζητούν κάτι με τέτοιο τρόπο, που δεν μπορείς να αρνηθείς!!!
Που δεν μπορείς να πεις εύκολα όχι...
-Δεν το δέχομαι αυτό karaflokotsifa...
-Εντάξει...θα το διατυπώσω αλλιώς....που δεν θέλεις να πεις όχι!!!
-Τώρα μάλιστα!!! Για να ξέρουμε τι λέμε!!!
-Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο λοιπόν, σχεδόν πάντα μου βγαίνει σε κακό...ή τέλος πάντων δεν έχει κάθε φορά την κατάληξη που θα ήθελα...αυτό είναι όλο!!!
(είπε το κοτσύφι)
-Δεν ειναι και λίγο αυτό....ετσι δεν ειναι?

-ΤΣΊΟΥ!!!!!

Τον αγαπάει???

...η αγάπη προς τον εαυτό μας, είναι ένα απαραίτητο συστατικό της ολοκλήρωσης φίλοι μου...όχι όμως και το μοναδικό. Αν όμως δεν αγαπήσουμε πραγματικά τον εαυτό μας, τότε πως μπορούμε να αγαπήσουμε τους άλλους?
-Δηλαδή για να ζήσουμε αρμόνικα και ευτυχισμένα karaflokotsifa, πρέπει να μπορέσουμε να αγαπήσουμε τους άλλους? Γιατί νομίζω ότι όλοι μας αγαπάμε τον εαυτό μας...(είπε η τσουκνίδα απαντώντας με ερώτηση στον κότσυφα)
-Μπορείτε να φανταστείτε μια ζωή ευτυχισμένη χωρίς αγάπη?
(ρώτησε την παρέα ο karaflokotsifas)
-Όχι βέβαια...(είπε ο παπαγάλος, κοιτώντας τρυφερά την παπαγαλίνα του στα μάτια)
-Αγάπη δεν είναι μόνο να μας αγαπούν, άλλα και να αγαπάμε...αν είναι υπέροχο να σ αγαπούν, το να αγαπάς, είναι θεϊκό φίλοι μου!!!
Άλλα θέλω να σας ρωτήσω κάτι...είναι δεδομένο ότι όλα τα πλάσματα αγαπούν τον εαυτό τους, όπως μας είπε η τσουκνίδα?
-Όχι όλα...(είπε η κουκουβάγια παίρνοντας τον λόγο από τον κότσυφα)...και σίγουρα όχι με τον σωστό τρόπο...η αγάπη είναι ελεύθερη από εγωισμούς και κατώτερα συστατικά....η αγάπη είναι από τα λίγα πράγματα, που όλοι έχουμε ίσια δικαιώματα, ασχέτως αν αυτό δεν ισχύει στη πράξη!!!
Αυτό και μονό νομίζω ότι λέει πολλά...
-Μα είναι δυνατόν να μην αγαπάει κάποιος τον εαυτό του???
(αναρωτήθηκε δυνατά η τσουκνίδα)
-Δεν ξέρω.....αγαπάει πραγματικά τον εαυτό του, αυτός που θα ήθελε να ήταν κάποιος άλλος?
Αγαπάει πραγματικά τον εαυτό του, αυτός που κουράστηκε να προσπαθεί και αφήνεται στην μοίρα που του υποδεικνύουν οι άλλοι?
Αγαπάει πραγματικά τον εαυτό του, αυτός που το μόνο ενδιαφέρον του είναι η τροφή και ο ύπνος?
Αγαπάει πραγματικά τον εαυτό του, αυτός που γίνεται συλλέκτης αντικειμένων που τα βαριέται μόλις τα κατακτήσει?
Αυτός που επιβάλει την αγάπη του στους άλλους?
Αυτός που φοβάται τον θάνατο και γι αυτό δεν ζει την ζωή...αυτός αγαπάει τον εαυτό του?
Δεν είμαι σίγουρος....άλλα νομίζω πως όχι.....αυτός δεν αγαπάει πραγματικά τον εαυτό του...ίσως νομίζει ότι τον αγαπάει, άλλα δεν το κάνει φίλοι μου...και αυτό είναι που δεν τον αφήνει να φτάσει στην ολοκλήρωσή του....
-Να ένα ωραίο θέμα για συζήτηση karaflokotsifa (είπε η κουκουβάγια)
Αν θέλει και η παρέα μπορούμε να συνεχίσουμε στο δέντρο της γνώσης...

-Ε...τότε τσίου!!!!!

ευχές....

Μετά από πολύ καιρό αποχής από τα blogoπαιχνίδια, ήρθε μια πρόσκληση από την Surrealist .Λίγο αργότερα στο ίδιο παιχνίδι με προσκαλεσε να παιξω και η ATHINA


Δεν θα μπορούσα ποτέ να αρνηθώ στις δυο τόσο καλές μου φίλες και έτσι να μαι εδώ με το παιχνίδι των ευχών.


Εύχομαι για μένα:

Να έχω υγεία εγώ και η οικογένειά μου. Να είμαι περισσότερο "άνθρωπος",δοτικός και να μπορέσω να ζήσω σε έναν κόσμο αρμονικό και ειρηνικό...σε ένα κόσμο δίκαιο,χωρίς ποτέ να χρειαστεί να δω τα όρια μου.



Για τους φίλους μου εύχομαι:


Υγεία,αρμόνια και πρόοδο σε κάθε τους επίπεδο. Εύχομαι να έχουν μόνο χαρά και ευτυχία στην ζωή τους!!



Για τους εχθρούς μου εύχομαι:


Να βρουν την γνώση..και την ουσία της ζωής....και να είναι σοφοί, δίκαιοι και ανθρώπινοι.

Η αυτοκρατορία...

-Δηλαδή....από ειρηνικός λαός που ήσασταν,μετά περάσατε στην απέναντι όχθη karaflokotsifa? Έπειτα από τον πόλεμο που σας έκαναν....κάνατε κι εσείς τα ίδια με τους άλλους?

(ρώτησε ο παπαγάλος που δεν πίστευε τα αυτιά του κι αυτά που άκουγε να του λέει το κοτσύφι)
-Όχι...το αντίθετο...απλά άλλαξα τρόπο σκέψης!!! Στην αρχή θεωρούσα πως οι άλλες πόλεις, βλέποντας ότι δεν έχουμε μεγάλη στρατιωτική δύναμη,δεν θα μας έβλεπαν σαν απειλή και δεν θα μας κτυπούσαν. Νόμιζα πως αν γινόμασταν μεγάλη δύναμη στο εμπόριο, θα είχαμε φιλικές σχέσεις με τους άλλους λαούς, καθώς θα τροφοδοτούσαμε τις πόλεις τους, με τα εμπορεύματα μας.
Μεγάλο λάθος...ευτυχώς το κατάλαβα γρήγορα...Φυσικά όταν έριξα το βάρος στην στρατιωτική μας δύναμη, παραμέλησα κατα κάποιο τρόπο το εμπόριο,άλλα σιγά σιγά δημιουργήσαμε μια αυτοκρατορία που είχε ένα πολύ μεγάλο παλάτι με δυνατές πόλεις,καθώς με την πάροδο του χρόνου δημιουργήσαμε αρκετές αποικίες.
-Και τι έγινε με την γειτονική πόλη που σας έκανε την επίθεση karaflokotsifa?(ρώτησε ξανά ο παπαγάλος)
-Μετά από λίγο καιρό αυτή η πόλη κατέρρευσε...οι πολίτες της άρχισαν να έρχονται στην δίκη μας πόλη για να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Ήταν ζήτημα χρόνου όπως καταλαβαίνετε να την κάνουμε δίκη μας αποικία, χωρίς καν να πολεμήσουμε!!
-Είπες πως η σκέψη σου για μια ειρηνική πόλη που θα στηρίζονταν στο εμπόριο, ήταν λάθος...(είπε στον κότσυφα η κουκουβάγια)
-Ναι...έτσι αποδείχτηκε τελικά!!!!
-Και ποια ήταν η μετέπειτα πολίτικη σου karaflokotsifa, αφού όπως λες, ήταν λάθος να θέλεις να ζήσεις ειρηνικά τα χρόνια εκείνα?
-Τώρα το θέτεις σωστά...(είπε το κοτσύφι στην κουκουβάγια)...άλλαξε η πολιτική μου και όχι η φιλοσοφία μου. Απλά σε εκείνους τους καιρούς, για να ζήσεις ειρηνικά έπρεπε να μπορείς να αντιμετωπίσεις τους εχθρικούς λαούς...και γιατί όχι? να τους προκαλείς δέος, για να μην τους περνάει καν απ' το μυαλό η ιδέα να κάνουν πόλεμο μαζί σου!!!!
Με τον καιρό λοιπόν η αυτοκρατορία μου γίνονταν όλο και πιο ισχυρή και αυτοδύναμη και οι προτάσεις για να γίνω σύμμαχος άλλων αυτοκρατοριών έφταναν η μια πίσω από την άλλη!!!
Ωστόσο η διάθεση που είχα για την φιλοσοφία και ο χρόνος που διέθετα για να φιλοσοφήσω όλο και λιγοστεύε!!!
Με είχε απορροφήσει κατά κάποιο τρόπο το δαιμόνιο του στρατηγού και το πως να καταστήσω την αυτοκρατορία μου δυνατή,μιας και έτσι πίστευα ότι θα μπορούσα να δημιουργήσω συνθήκες ειρηνικές για τους πολίτες μου!!!
Παρόλα αυτά η ψυχή μου ακόμη δεν είχε σκληρύνει όσο των άλλων και αυτό που κοιτούσα ήταν να αποφεύγω τους πολέμους όταν αυτό ήταν εφικτό!!!
Κάποια στιγμή ήρθε μια πρόταση από κάποιον κυβερνήτη, που ήταν αρχηγός σε μια συμμαχία και με καλούσε να πάω κι εγώ μαζί τους.
Η φιλοσοφία του έμοιαζε με την δική μου...ήταν ειρηνικός, άλλα και έτοιμος να υπερασπιστεί το δικαίωμά του στην ειρήνη...έστω κι αν έπρεπε να πολεμήσει ανελέητα για να το καταφέρει αυτό....
Εκείνα τα χρόνια ,ήταν που γνώρισα ένα φίλο, που η ζωή μας έκανε να ανταμώνουμε σε όλη την τροχιά του χρόνου...τον Πανόπτη.
Το συζήτησα μαζί του λοιπόν και κατάλαβα ότι μια ένταξη σε μια τέτοια συμμαχία, ήταν κάτι που θα ωφελούσε τους πολίτες μου και έμενα.Μια συμμαχια δυνατή,άλλα και ειρηνική!!!
Τότε λοιπόν, πήρα την απόφαση να βάλω την αυτοκρατορία μου στην συμμαχία αυτή...κάτι μου έλεγε μέσα μου ότι ήταν αυτό που ζητούσα τελικά...ίσως να ήταν και το όνομα της συμμαχίας που με έκανε να σκεφτώ ετσι....
-Και ποιο ήταν το όνομα της karaflokotsifa? (ρώτησε η τσουκνίδα)
-Θάλασσα...θάλασσα ήταν το όνομά της.....

Η 5η εκστρατεία ξεκίνησε...

...το θέμα είναι αν θέλω.....όλα τα άλλα βρίσκονται!!!! Άλλα για τι μιλάμε ? Ποιον να βοηθήσω και γιατί? (ρώτησε η τσουκνίδα τον karaflokotsifa)
-Tα μεγαλύτερα θύματα τα βρίσκουμε σε καιρό ειρήνης!!! Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν τις φυλακές της Θήβας ανθρώπινες......
Κάποια πλάσματα εδώ και καιρό,από τότε που οι φυλακές αυτές ήταν στον Κορυδαλλό, έκαναν κάποιες εκστρατείες για τα παιδιά που ζουν στην φυλακή, μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους!!!
-Πως βοήθησαν αυτές οι εκστρατείες karaflokotsifa? (ρώτησε ο παπαγάλος)
-Μαζεύτηκαν διάφορα πράγματα,όπως πάνες, παιχνίδια και παιδικά καλλυντικά την πρώτη φορά.
Στη συνέχεια τα πλάσματα αυτά έψαξαν τρόπους για να βοηθήσουν και τις μητέρες των παιδιών, άλλα και της άπορες φυλακισμένες.

Τώρα εκτός των άλλων θα μαζέψουν και βιβλία, (γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος απόδρασης αυτών των ανθρώπων) και θα συναντηθούν για να δώσουν ακόμη λίγη ανθρωπιά εκεί που μπορούν....η 5η εκστρατεία ξεκίνησε....

Η πρώτη πόλη

....Η γλυκιά δροσιά του δάσους με κάνει να νοιώθω τόσο όμορφα...Δεν χορταίνω να ακούω την γλυκιά μουσική του....μια μουσική με νότες φυσικές, με ήχους ζωντανούς....Με μια αρμονία μοναδική, μια μουσική τόσο ίδια, μα και τόσο διαφορετική !!! Θα μπορούσα να ζήσω για πάντα εδώ!!! (είπε ο karaflokotsifas στην κουκουβάγια που είχε βουτήξει το βλέμμα της στα νερά του καταρράχτη χωρίς να λέει κουβέντα)
Κάτι τέτοιες στιγμές σκέπτομαι πως μπόρεσα να ζήσω σε άλλα μέρη,χωρίς την ζεστασιά αυτού εδώ του δάσους...(συνέχισε το κοτσύφι με νόημα)
-Ξέρεις αυτό εδώ το δασός δεν είναι χτεσινό......(είπε η κουκουβάγια)Στέκεται εδώ.....πολλούς αιώνες φίλε μου!!!
Εδώ έχουν ζήσει πολλά πλάσματα πριν από μας και θα ζήσουν ακόμα περισσότερα όταν εμείς θα έχουμε φύγει από δω...(απάντησε η κουκουβάγια,χωρίς να πάρει το βλέμμα της από τον καταρράκτη)
-Το ξέρω...(ψιθύρισε ο κότσυφας)....κάποτε...πριν από...3.000 χρόνια, ζούσα σε ένα παρόμοιο δασός μ αυτό εδώ.
-Πριν πόσα χρόνια??? (ξεφώνισε ο παπαγάλος έκπληκτος)
-Πριν...2.965 χρόνια για την ακρίβεια...(είπε ο karaflokotsifas) και μου φαίνεται σαν χτες....
-Είσαι πολύ μεγάλος τελικά karaflokotsifa (είπε η τσουκνίδα για να τον πειράξει ) και δεν σου φαίνεται καθόλου!!!! Μια χαρά κρατιέσαι!!!
-Πως μπορείς και θυμάσαι καθαρά μια τόσο παλιά ανάμνηση? (ρώτησε ο παπαγάλος αγριοκοιτάζωντας την τσουκνίδα)
-Δεν μπορώ να το εξηγήσω...απλά συμβαίνει!!!
-Σίγουρα αυτή η εποχή είναι πιο παλιά από αυτήν που είχες ονειρευτεί πως ήσουν φίδι ε?
(ρώτησε η κουκουβάγια)
-Πολύ πιο παλιά.....τότε φίλοι μου δεν ήμουνα κότσυφας....τότε ζούσα με την μορφή του ανθρώπου....ήμουν άνθρωπος...
-Άνθρωπος??? (αναρωτήθηκαν όλοι με μια φωνή...όλοι εκτός την κουκουβάγια)
-Ναι, άνθρωπος...
-Μην σταματάς karaflokotsifa (είπε η παπαγαλίνα με κομμένη σχεδόν την ανάσα) μην μας αφήνεις στην αγωνία!!!
-Ωραία ...αφού το θέλετε δεν θα σας χαλάσω το χατίρι...Λοιπόν, πριν 3.000 χρόνια, τότε που είχα ανθρώπινη μορφή, ζούσα σε μια πόλη όμορφη,με ένα δάσος σαν κι αυτό εδώ,με γόνιμη γη και καθαρά ποτάμια. Την πόλη Αρίσταρχος...............ήμουν κυβερνήτης της πόλης αυτής.
Οι κάτοικοι άλλα κι εγώ αγαπούσαμε την πόλη μας και προσπαθούσαμε να την κάνουμε όλο και πιο όμορφη πιο γόνιμη και ψάχναμε τρόπους να επιβιώσουμε ειρηνικά ,σε αντίθεση με τις συνήθειες εκείνων των εποχών. Έτσι σιγά σιγά η πόλη έγινε μεγάλο εμπορικό κέντρο και τόπος που πολλοί άνθρωποι έρχονταν για να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή...ένα καλύτερο μέλλον...
Πόλεμο δεν είχαμε γνωρίσει,εκτός από μια φορά που μας επιτέθηκε μια γειτονική πόλη τα πρώτα χρόνια...αυτή ήταν και η αφορμή για να ξεκινήσουμε να οργανώνουμε έναν δυνατό στόλο και μια στρατιωτική δύναμη που θα μπορούσε να αποκρούσει τον κάθε επίδοξο εισβολέα......

Καλές διακοπές....

Κάπου εκεί δίπλα στο δάσος υπάρχει θάλασσα...το καλύτερο μέρος να κάνει τις διακοπές του ένα κοτσύφι...εκεί θα πάω κι εγώ..ελπίζω να σας λείψω...γιατί εσείς θα μου λείψετε σίγουρα
Ραντεβού εδώ,στο δικό μας δάσος !!!
Ελπίζω να είμαστε όλοι εδώ, ανανεωμένοι, δυνατοί και χαρούμενοι..
Καλά να περνάτε....

τσίου!!!!!!!!!!!

Όλο τσίου και τσίου...

...είσαι karaflokotsifa και όλο μας αφήνεις με απορίες................
ολοκλήρωσε την σκέψη σου ΤΩΡΑ!!!!
(είπε η κουκουβάγια καθώς έσκαγε από τα γέλια)

-Για να κλείσουμε το θέμα αυτό, θα πω το έξεις: για να ζήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή, ο καθένας μας πρέπει να κάνει ότι αυτός θέλει και όχι ότι θέλουν οι άλλοι. Αρκεί βέβαια να μην είναι επιζήμια αυτά που κάνουμε για τους άλλους. Κάποιες φορές οι άλλοι μπορεί να μας ζητήσουν να κάνουμε κάτι, που θεωρούν πως είναι καλό για αυτούς, άλλα αυτό να είναι κακό για εμάς, ή ακόμα και γι αυτούς....πρέπει να το κάνουμε?

-Δηλαδή? Τι εννοείς karaflokotsifa? (ρώτησε η τσουκνίδα)
-Το να μας ζητήσει κάποιος κάτι, που δεν θέλουμε να του δώσουμε η να κάνουμε, μπορεί να είναι κάλο για τον άλλο και κακό για εμάς...όπως στην περίπτωση του κουνουπιού ας πούμε, ή ακόμα χειρότερα αν κάποιος μας ζητήσει να φάει ένα μικρο κομμάτι μας γιατί πεινάει ας πούμε.
Κάποιες φορές βέβαια οι άλλοι, μπορεί να μας ζητήσουν κάτι, που να είναι κακό και γι αυτούς και για μας!
-Εξήγησε μας με ένα παράδειγμα αυτό που λες (είπε η κουκουβάγια στον κότσυφα)
-Κάποτε είχα συναντήσει ένα κοτσύφι που είχε τραυματιστεί άσχημα, καθώς παγιδεύτηκε ανάμεσα στα κλαδιά ενός θάμνου και πονούσε φρικτά!!! Έσπευσα για βοήθεια, άλλα δεν μπορούσα να το απεγκλωβίσω από τον θάμνο.
Σε κάθε προσπάθεια που έκανα, το κοτσύφι πονούσε φρικτά και βλέποντας πως ήταν σχεδόν αδύνατο για μένα να το ελευθερώσω,με παρακάλεσε να το βοηθήσω να δώσει ένα τέλος στην ζωή του, γιατί δεν άντεχε άλλο τους πόνους και δεν έβλεπε καμία ελπίδα σωτηρίας.
"Δεν υπάρχει ένα πρόβλημα που μην έχει την λύση του" σκέφτηκα τότε, για να απομακρύνω την ψυχολογική πίεση που ένοιωθα εκείνες τις στιγμές.
-Και τι έκανες???? (ρώτησαν με μια σχεδόν φωνή ο παπαγάλος με την παπαγαλίνα)
-Σκέφτηκα ψύχραιμα...αφού εγώ δεν είχα την δύναμη να βγάλω από τον θάμνο το κοτσύφι, χρειαζόμουν κατεπειγόντως βοήθεια....έτσι φώναξα μια καλή μου φίλη που έμενε εκεί κοντά, την Φαραωνα !!! Αυτή πέταξε σαν σίφουνας κοντά μας και με την πολύτιμη βοήθειά της, βγάλαμε μαζί το κοτσύφι από τη θανάσιμη παγίδα του.
Το κοτσυφάκι βέβαια ήταν σοβαρά τραυματισμένο, άλλα με τις φροντίδες μας, σε λίγες ημέρες έγινε καλά. Αρχικά έμεινε στην φωλιά της Φαραωνας, μέχρι να συνέλθει εντελώς και μετά έφυγε......όχι σαν τραυματισμένο κοτσύφι,άλλα σαν χαρούμενο περδίκι!!!
-Αρα το μυστικό για να ζήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή για σένα είναι, να να κάνουμε πάντα αυτό που εμείς θέλουμε, στον βαθμό βέβαια που αυτό είναι εφικτό και μέσα στα πλαίσια της ηθικής!!!! (είπε η κουκουβάγια)

-Τσίου και πάλι τσίου!!!

Αυτά φτάνουν....

...προς το παρόν για να συζητήσουμε ...(είπε ο karaflokotsifas στην κουκουβάγια)... είναι αρκετά και έχουν πολλές πλευρές οι προτάσεις των φίλων μας για να αναλύσουμε νομίζω.
Αν μου επιτρέπετε θα ξεκινήσω εγώ με την θέση της παπαγαλίνας που μας είπε...να μην κάνεις στους άλλους ότι δεν θα ήθελες να σου κάνουν εκείνοι. Ακούγεται και φαίνεται πως είναι ορθό...πως αν δεν κάναμε στους άλλους αυτά που δεν θέλουμε να κάνουν αυτοί σε μας, θα ήταν μια καλή αρχή ίσως. Ωστόσο αυτό από μόνο του δεν νομίζω να είναι ο δρόμος για την ευτυχία και θα σας πω το γιατί, αν μου επιτρέπετε βεβαίως!
-Ασφαλώς και σου επιτρέπουμε karaflokotsifa (είπε η κουκουβάγια) έτσι δεν είναι παιδιά?
-Έτσι είναι....πες μας τις σκέψεις σου karaflokotsifa...(είπε η παπαγαλίνα ενώ οι υπόλοιποι κουνούσαν καταφατικά,άλλος το κεφάλι του και άλλος τα κλαδιά του)
-Ευχαριστώ...(είπε το κοτσύφι για να συνεχίσει λέγοντας)...όπως είπα και στην αρχή, αυτό που είπε η παπαγαλίνα έχει δυο όψεις...
-Τι εννοείς karaflokotsifa όταν λες πως έχει δυο όψεις? (ρώτησε ο παπαγάλος )
-Εννοώ πως δεν φτάνει μόνο να πούμε τι δεν θέλουμε να μας κάνουν οι άλλοι...άλλα και το τι θα θέλαμε να κάνουν!
-Πολύ σωστά...(είπε η κουκουβάγια)...για συνέχισε λοιπόν!
-Ας πάρουμε τα πράγματα ένα ένα από την αρχή....ας υποθέσουμε τώρα, ότι κάποιος δεν θέλει να τον χτυπάνε,να του κλέβουν αυτά που έχει,πως δεν θέλει να τον σκοτώσουν για να τον φάνε και δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά σε κανένα πλάσμα! Μπορούμε να πούμε πως είναι ευτυχισμένος?
-Όχι βέβαια!!! (είπε ο παπαγάλος )
-Ωραία...θα μπορούσαμε να πούμε όμως, πως νοιώθει μια προσωπική ικανοποίηση, γιατί δεν κάνει αυτός στους άλλους ότι θεωρεί πως είναι κακό και έτσι κατα κάποιο τρόπο, έχει περισσότερες πιθανότητες και οι άλλοι, να τον αντιμετωπίσουν με τον ίδιο τρόπο!
-Έτσι σκέφτηκα κι εγώ...(είπε η παπαγαλίνα χαρούμενη, γιατί ο κότσυφας εξηγούσε τις ιδέες της όπως εκείνη τις σκέφτηκε)
-Ας υποθέσουμε τώρα πως σ'αυτό το πλάσμα αρέσει να το χαϊδεύουν, να του προσφέρουν ότι χρειάζεται και να το βοηθάνε όταν το έχει ανάγκη.....δεν θα πρέπει να κάνει αυτά ακριβώς τα πράγματα και στους άλλους αν θέλει να είναι εντάξει?
-Ασφαλώς και πρέπει να κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα και στους άλλους
(είπε η παπαγαλίνα στο κοτσύφι)
-Θα μπορούσαμε να πούμε δηλαδή, πως με αυτό το τρόπο οι πιθανότητες για να του ανταποδώσουν οι άλλοι αυτά που εκείνος θέλει πολλαπλασιάζονται...έτσι δεν είναι?
-Έτσι φαίνεται (απάντησε ο παπαγάλος )
-Αν δεχτούμε τώρα, πως ζούμε σ ένα κόσμο δράσης και αντίδρασης, θα ήταν πολύ έξυπνο να κάνουμε θετικά πράγματα στους άλλους και όχι αρνητικά, καθώς οι αντιδράσεις των ενεργειών μας και τα αποτελέσματα, θα ήταν θετικά προς τους άλλους άρα και σε μας.
(είπε ο karaflokotsifas και περίμενε να δει τι θα του πουν οι άλλοι)
-Έτσι είναι..βάζοντας αυτά όλα σε εφαρμογή μπορούμε να πούμε ότι κάνουμε αρκετά βήματα προς την ευτυχισμένη ζωή που θέλουμε!!!
(είπε η παπαγαλίνα χαρούμενη)
-Εδώ λοιπόν είναι και η λεπτομέρεια που ανατρέπει τα όσα είπαμε ως τώρα, κατά κάποιο τρόπο...(είπε ο karaflokotsifas στην παρέα που ξαφνιάστηκε από αυτή του την φράση)
-Δηλαδή? Ποια λεπτομέρεια? και τι ανατρέπει? (ρώτησε η τσουκνίδα απορημένη)
-Η λεπτομέρεια βρίσκεται στην λέξη "θέλουμε".......ας πούμε πως ένα κουνούπι σιχαίνεται το νερό, το αποφεύγει και ποτέ δεν μπαίνει σ αυτό, ούτε και ρίχνει μέσα στο νερό κανένα άλλο. Ας πούμε τώρα πως θέλει να πίνει λίγο αίμα κάθε μέρα για να ζήσει, άλλα πάντα ρωτάει και δεν ρουφάει το αίμα κανενός χωρίς την άδειά του......Στην συνέχεια ας υποθέσουμε πως το Δυοσμαράκι που του αρέσει να βρέχεται με το νερό, ως ένδειξη καλής θέλησης, βουτήξει μέσα στο νερό το κουνούπι αυτό και το πνίξει. Δεν έχει κάνει στον άλλο το Δυοσμαράκι ότι θα ήθελε να κάνουν οι άλλοι για εκείνο?
-Θα έχει κάνει...(είπε σαστισμένο το Δυοσμαράκι)
-Ας το δούμε όμως και από την άλλη μεριά...ας πούμε πως το κουνούπι αυτό πεινάει και πρέπει να ρουφήξει λίγο αίμα ....και σε ρωτήσει εσένα παπαγάλε και σου πει: μπορώ να ρουφήξω λίγο από το αίμα σου φίλε μου καλέ? Ξέρεις....αν δεν πιω λίγο αίμα αυτή τη στιγμή κινδυνεύω να πεθάνω.....λίγο....ούτε που θα καταλάβεις ότι σου το ρούφηξα....σε παρακαλώ !!!!! Τι θα του πεις ?
-Θα του πω να φύγει γρήγορα, γιατί θα το πετάξω στον βάτραχο για επιδόρπιο!!!!
-Εδώ είναι λοιπόν η λεπτομέρεια που είπα πριν....αυτό που είναι καλό για κάποιον μπορεί να είναι κακό για τον άλλο...
-Νομίζω πως η πρόταση της παπαγαλίνας μπήκε σε σωστή βάση και πατάει καλύτερα...τι λέτε κι εσείς παιδιά? (ρώτησε η κουκουβάγια)
-Μα...και βέβαια είναι πιο ολοκληρωμένη...πιο ξεκάθαρη τώρα...(είπε η παπαγαλίνα)...δεν φτάνει να σκεφτόμαστε μόνο με τα δικά μας κριτήρια άλλα και με των άλλων για να μπορέσουμε να κάνουμε το σωστό...
-karaflokotsifa....έχεις να συμπληρώσεις κάτι ακόμα? (ρώτησε η κουκουβάγια)

-Τέτοια ώρα τι άλλο ???? τσίου και πάλι τσίου!!!!!

Ποιος είναι ο ορθός τρόπος...

....για να μπορέσουμε να έχουμε μια ζωή ευτυχισμένη και όχι μια απλή επιβίωση? Πως πρέπει να ζήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας, άλλα και τους άλλους για να τα καταφέρουμε?
(ρώτησε η κουκουβάγια τα πλάσματα του δάσους που ήταν μαζεμένα στο δέντρο της γνώσης,για να συνεχίσει λέγοντας)
Είναι δυνατόν να υπάρξει ένας τέτοιος τρόπος ζωής και συμπεριφοράς, που να είναι εφαρμόσιμος και αποδοτικός σε όλα ανεξαίρετος τα πλάσματα?
-Αυτή νομίζω ότι είναι μια σύνθετη ερώτηση και δεν υπάρχει μια μόνο απάντηση που να την καλύπτει (είπε ο karaflokotsifas)
-Σωστά!!! (είπε η τσουκνίδα) Έχει απόλυτο δίκιο ο karaflokotsifas!!!
-Ίσως να ήταν καλύτερο να κάνουμε μια σειρά από συζητήσεις επάνω στο θέμα, για να το αναλύσουμε με ικανοποιητικό τρόπο...(είπε το Δυοσμαράκι, κοιτώντας με νόημα τον κότσυφα σαν να του έλεγε να πει κάτι ακόμα στην κουκουβάγια)
-Έμενα μου αρέσει πολύ αυτό το θέμα...(είπε η παπαγαλίνα με τραγουδιστή φωνούλα, κοιτώντας στα μάτια τον παπαγάλο που χαμογελούσε συνέχεια) ...νοιώθω πολύ μεγάλη χαρά που είμαι εδώ μαζί σας και μπορώ να κάνω τόσο όμορφες συζητήσεις!!!
-Μπορείς να μας πεις τι ακριβώς εννοείς karaflokotsifa? Και να προτείνεις εσύ κάτι, που κατα την γνώμη σου θα έκανε την απάντηση στο ερώτημα αυτό πιο εύκολη και διασκεδαστική?
(ρώτησε η κουκουβάγια τον κότσυφα κοιτώντας με νόημα το Δυοσμαράκι στα μάτια)
-Έτσι όπως το έθεσες το ζήτημα, μοιάζει περισσότερο με ερώτηση παγίδα...(είπε ο karaflokotsifas)
-Γιατί το λες αυτό karaflokotsifa? (τον ρώτησε η κουκουβάγια που έδειχνε να απολαμβάνει την συζήτηση αυτή)
-Μα ... αν παραμείνει έτσι η ερώτηση, ο καθένας θα απαντήσει βάση των δικών του εμπειριών και θα μας πει αυτά που νομίζει σωστά. Νομίζω όμως πως όλοι θα απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο που εσύ έθεσες την ερώτηση! (απάντησε ο κότσυφας που έδειχνε να μην καταλαβαίνει που το πήγαινε η κουκουβάγια)
-Πως δηλαδή?
-Περιληπτικά!!!
-Μάλιστα...και είναι κακό να μας πουν την γνώμη τους...έστω και περιληπτικά karaflokotsifa?
Δηλαδή οι ορθές απαντήσεις, πρέπει να είναι διατυπωμένες με πολλά λόγια? Αυτό θέλεις να πεις?
-Το αντίθετο...κάποιες φορές τα πολλά λόγια, περισσότερο μπερδεύουν παρα απλοποιούν τα πράγματα...άλλα έθεσες ένα ζήτημα.....ζωής θα έλεγα,με πέντε κουβέντες.....που πολλοί σε ολόκληρη την ζωή τους αδυνατούν να το απαντήσουν και θέλεις να το κάνεις να φανεί τόσο εύκολο ώστε να απαντηθεί περιλιπτικα? Ίσως να ήταν καλύτερα να το δούμε από άλλη οπτική γωνία....
Σαν ένα πολλαπλό ερώτημα που θα το απαντήσουμε σε κάθε του σκέλος ξεχωριστά!
(είπε ο karaflokotsifas )
-Ωραία...ας το κάνουμε έτσι λοιπόν...ας πει όποιος θέλει, ποια θέματα θα πρέπει να απαντήσουμε ξεχωριστά για να έχουμε μια ολοκληρωμένη, κατά την άποψη σας απάντηση, στην ερώτηση που σας έθεσα στην αρχή και τι θα πρέπει να κάνουμε για να έχουμε έναν τρόπο ζωής τέτοιο, που να οδηγεί στην ευτυχία? (είπε η κουκουβάγια στα πλάσματα που την άκουγαν με προσοχή)
-Να μην κάνεις στους άλλους ότι δεν θα ήθελες να σου κάνουν εκείνοι...(είπε η παπαγαλίνα)
-Να αγαπάς με όλη σου την καρδιά και να μην αφήνεις το μίσος να φωλιάζει μέσα σου.....(είπε ο παπαγάλος)
-Να ζεις με αξιοπρέπεια........(είπε η τσουκνίδα)
-Η αγάπη.......να ζεις με αγάπη για τους άλλους και για τον εαυτό σου.....(είπε το Δυοσμαράκι)
-karaflokotsifa? δεν λες τίποτα? (ρώτησε η κουκουβάγια τον κότσυφα που κοιτούσε τον καταρράχτη)

-Τώρα μάλιστα....τσίου!!!!

Χαμενος χρονος...

...κάποιες φορές αισθάνομαι τόσο ευάλωτος, γιατί νοιώθω ότι δεν μπορώ να κάνω αυτό που θα ήθελα ή αυτό που ίσως να έπρεπε να κάνω...Τότε νομίζω πως είναι καλύτερα να απομακρύνομαι απο τους άλλους, γιατί δεν θέλω να τους μεταφέρω την δική μου απόγνωση...την δική μου ήττα.
(σιγομουρμούρισε ο karaflokotsifas στη κουκουβάγια, που ακολούθησε το κοτσύφι όταν αυτό πέταξε μακριά από τα άλλα πλάσματα του δάσους)
-Μην είσαι τόσο αυστηρός karaflokotsifa με το εαυτό σου...εξάλλου νομίζω ότι αυτές οι σκέψεις δεν σε βοηθούν και τόσο...
-Ξέρεις....ποτέ δεν ήμουν αυστηρός με τον εαυτό μου...απαιτητικός...ναι είμαι,άλλα όχι αυστηρός.
Ίσως και γι αυτό κάποιες φορές να σφυρίζω αδιάφορα όταν όλα τα πλάσματα τρέχουν πανικόβλητα και κάποιες άλλες φορές,όπως τώρα που όλοι είναι μέσα στην τρελή χαρά,εγώ τα βλέπω όλα μαύρα και άραχνα!
Ξέρεις...σήμερα είμαι έτσι γιατί είδα να παίζουν λίγο πιο κάτω από δω καμιά ντουζίνα μικρά σπουργίτια...τόσο χαρούμενα, τόσο παθιασμένα.
Τα γέλια τους και τα παιχνίδια με έκαναν να χαμογελώ...με έκαναν να νοιώθω σαν μικρο πουλάκι.
-Και τι μ αυτό karaflokotsifa? Μη μου πεις πως μελαγχόλησες γιατί περάσαν τα χρόνια!!!
-Ξέρεις καλά πως δεν ειναι αυτό.
-Με το τσιγκέλι σου τα βγάζω σήμερα παλιοκότσυφα (είπε η κουκουβάγια προσπαθώντας να τον κάνει να γελάσει) θα μου πεις τι έγινε τελικά?
-Λίγο πιο κάτω ένα μικρο θλιμμένο σπουργιτάκι που κάθονταν μόνο του έβλεπε τα άλλα να παίζουν.
Το ρώτησα γιατί δεν παίζει με τα άλλα...με κόπο μου απάντησε θλιμμένα, πως δεν το έπαιζαν τα άλλα σπουργιτάκια...δεν το ήθελαν στα παιχνίδια και στην παρέα τους.
Τότε θύμωσα...το πήρα μαζί μου και το πήγα ανάμεσα στα άλλα σπουργίτια και τα ρώτησα γιατί δεν το κάνουν παρέα. Δεν υπήρχε βέβαια κανένας λόγος...τότε τους ζήτησα να πάρουν στην παρέα τους το μικρο θλιμμένο σπουργίτι μην μπορώντας να συγκρατήσω τα δάκρυά μου...δεν θυμάμαι τι τους έλεγα...άλλα έπιασε!!! Σε λίγα λεπτά καθόμουν και κοιτούσα το μικρο σπουργιτάκι, να παίζει με τα άλλα και να γίνεται ένα μαζί τους στις φωνές και στα γέλια....
-Κατάλαβα...(είπε η κουκουβάγια)
-Δεν κατάλαβες καλά..μετά από λίγο ενώ είχα χαζέψει με τα καμώματα των σπουργιτιών, πέρασε από μπροστά μου ένα γέρικο σπουργίτι...ήταν τόσο γερασμένο που δεν μπορούσε να πετάξει καλά καλά. Έκατσε λίγο πιο κάτω από εκεί που καθόμουν και άρχισε να κλαίει...Πέταξα δίπλα του και το ρώτησα τι έχει...κι αν μπορώ να κάνω κάτι για να βοηθήσω.
-Και τι σου είπε? (ρώτησε η κουκουβάγια με απορία)
-Ότι αυτά ήταν δάκρυα χαράς,μα και λύπης. Χαράς γιατί ανάμεσα στα σπουργίτια που έπαιζαν ήταν το πιο μικρο μωρό του γιου του...και λύπης γιατί τώρα που συνέβαιναν όλα αυτά εκείνος ένοιωθε πως ήρθε η ώρα για να φύγει....
-Ετσι ειναι ο κύκλος της ζωής karaflokotsifa...το ξέρεις και πολύ καλα μάλιστα...τι σε κάνει τόσο σκεφτικό και θλιμμένο λοιπόν?
-Η ενδιάμεση πορεία φίλη μου...η διαδρομή από τα παιδικά χρονια στα τελευταία...Συνήθως τα παιδιά και οι γέροι μας προξενούν μια συμπάθια...τα παιδιά πολύ περισσότερο...ετσι δεν ειναι?
-Ετσι ακριβώς!!!
-Γιατί να μην νοιώθουμε ετσι και στην ενδιάμεση διάρκεια της ζωής τότε?
-Εννοείς στα χρονια που υπάρχουν από τα παιδικά έως αυτά του γήρατος ε?
-Ναι...αυτό το μικρο παιδάκι που μας προξενεί τόσο μεγάλη συμπάθεια σήμερα,σε λίγα χρονια θα ειναι ένας ενήλικας που θα μας αφήνει παντελώς αδιάφορους...μεχρι να φτάσει στα χρονια της τρίτης ηλικίας. Ίσως αν τον δούμε τότε να νοιώθει αδύναμος να νοιώσουμε και πάλι στοργή,συμπάθεια για αυτόν...δεν ειναι κρίμα ?
-Μεγάλο κρίμα karafflokotsifa.
-Ακόμα μεγαλύτερο για μας καλή μου φίλη.
-Τώρα καταλαβα karaflkotsifa...τώρα καταλαβα ακριβώς!!! Τι μπορεί να κάνει και τι να πει κάποιος φίλε μου γι αυτό?


-Τσίου...και πάλι τσίου!!!!

Τσίου και πάλι τσίου!!!

....ίσως κανείς πότε να μην μάθει πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό που κάναμε karaflokotsifa...ήταν πολύ μεγάλο το ρίσκο που πήραμε!
(είπε ανακουφισμένη από την έκβαση των πραγμάτων η κουκουβάγια στον κότσυφα που την άκουγε προσεκτικά)
-Δεν έχεις άδικο...παραλίγο να χάσουμε για πάντα την Γλαρένια μας σ αυτή την αποστολή (απάντησε ο κότσυφας) το αντίτιμο θα ήταν μεγάλο...ωστόσο τελικά όλα πήγαν καλά ...η Γλαρένια τελικά μπόρεσε και ενημέρωσε την παπαγαλίνα για την αποστολή μας και όλα έγιναν όπως είχαμε σχεδιάσει.
-Δεν θα ήταν εύκολο karaflokotsifa να δεχτούμε μια τόσο μεγάλη απώλεια σαν και αυτή της Γλαρένιας, έστω κι αν ο σκοπός της αποστολής ήταν τόσο σημαντικός.
-Καλή μου φίλη...μπορεί κανένα πλάσμα να μην είχε καταλάβει ,ότι αυτή η αποστολή ήταν τόσο δύσκολη,άλλα η Γλαρένια μας ήταν αυτή που γνώριζε περισσότερο από κάθε άλλον το ρίσκο που έπαιρνε αναλαμβάνοντας τον πιο δύσκολο ρόλο από όλους τους άλλους.
Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σε μένα πολλές φορές. Κάνω κάτι που ξέρω ότι θα είναι ωραίο για τους άλλους,γνωρίζοντας και το ρίσκο που υπάρχει πίσω από την κάθε ενέργειά μου.
Ωστόσο επειδή είμαι από την φύση μου αισιόδοξος, απομακρύνω από το νου μου τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχω και πάντα κάνω αυτό που νομίζω ότι είναι καλύτερο.
Είναι ξέρεις ...πολύ ομορφότερη εμπειρία να μπορείς να βοηθάς τους άλλους!
Να προσφέρεις βοήθεια σε κάποιον που πραγματικά την έχει ανάγκη και δεν έχει κανένα δίπλα του για να τον βοηθήσει!!!

Είναι πραγματικά μεγαλύτερη η ευχαρίστηση του να δίνεις ,πάρα να σου δίνουν.
-Μακάρι να μπορούσαν όλα τα πλάσματα να το νοιώσουν αυτό kataflokotsifa μου. Γιατί είναι πολλοί δυστυχώς αυτοί που μόνο ζητούν για τον εαυτό τους και δεν σκέφτονται καθόλου τους άλλους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ή που χρειάζονται βοήθεια για να Ξεblogαριστούν
-Εγώ τους λυπάμαι αυτούς όλους καλή μου...γιατί δεν μπορούν να νοιώσουν την χαρά και την πληρότητα που νοιώθει όποιος βοηθάει τους άλλους, χωρίς να ζήτα ανταλλάγματα,χωρίς να περιμένει να του ανταποδώσουν αυτό που κάνει.
Και ξέρεις ποιο είναι το αστείο στην υπόθεση αυτή?
-Ποιο είναι karaflokotsifa?
-Πως ότι κάνεις σ αυτή τη ζωή, αυτό επιστρέφει σε σένα όταν εσύ το χρειάζεσαι ...αν είναι θετική η ενέργεια θετικά...και αντίστροφα!
-Δηλαδή?(ρώτησε με απορία δήθεν η κουκουβάγια)
-Επιστρέφει σε σένα η αρνητική, ή και η παθητική σου στάση ακόμα,όταν εσύ μόνο αυτή δεν χρειάζεσαι.
Ζούμε σε ένα δάσος που επηρεάζεται από την δράση και την αντίδραση. Όλα...μα όλα, επιστρέφουν κάποια στιγμή σε μας καλή μου φίλη...τα θετικά μα και τα αρνητικά.
Πες μια καλή κουβέντα,κανε μια καλή πράξη, μια θετική σκέψη και κάποια στιγμή, όταν δεν θα το περιμένεις, αυτά θα επιστρέψουν σε σένα.
-Αν κάνω τα αντίθετα δηλαδή, θα γίνει το ίδιο...αυτό δεν εννοείς?
-Ακριβώς!!! Πες κάτι κακό για κάποιον η για κάτι,κανε μια αντιεπιβιωτική πράξη,μια αρνητική σκέψη...και να είσαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή αυτά θα επιστρέψουν σε σένα με μαθηματική ακρίβεια.
-Τότε αυτό που συμφέρει όποιον θέλει να ζει ευτυχισμένα, είναι να κάνει μόνο θετικές ενέργειες...αυτό δεν εννοείς?
-Αυτό ακριβώς...και το ωραίο είναι πως αυτό που επιστρέφει σε σένα, έχει πολύ μεγαλύτερη ένταση από αυτή που εσύ έδωσες στη αρχή...
-Ξέρεις karaflokotsifa μου...κάποιοι αν άκουγαν την κουβέντα μας αυτή θα μας κορόιδευαν κατά κάποιο τρόπο και θα ζητούσαν αποδείξεις!!!
-Το γνωρίζω καλά αυτό...
-Και τι θα τους έλεγες τότε?

-Ε... τι άλλο ? ............τσίου!!!! .........τσίου και πάλι τσίου!!!

Ντροπή.....

Άλλη μια πρόσκληση για κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά, ήρθε από την καλή μου Άστρια
Σαν καλό πουλάκι που είμαι δεν έχω πάρα να ακολουθήσω τους κανόνες.....



Οι κανόνες ειναι:

1. πάρε μια πένα

2. βούτα την στο μυαλό σου

3. γράψε 3 προτάσεις που θα έλεγες μπροστά σε όλους αυτούς που μας κυβερνούν

4. προσκαλέστε όσους θέλετε...

1) Η ιδανική πολιτεία για τον Σωκράτη ήταν αυτή που θα την κυβερνούσαν άνθρωποι φιλόσοφοι, ωστόσο αυτοί ποτέ δεν αποζητούν την εξουσία. Αρα κάποιος θα πρέπει να πείσει αυτούς τους ανθρώπους να ασχοληθούν με τα κοινά. Αυτό δεν συμβαίνει και έτσι οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να κυβερνήσουν την χώρα μας είναι εκτός πολιτικής σκηνής. Αντιθέτως οι περισσότεροι πολίτικοι σήμερα προσπαθείτε με κάθε τρόπο να μας πείσετε να σας δώσουμε την εξουσία, για για να πραγματοποιήσετε τις δικές σας φιλοδοξίες. Ωστόσο..δεν νοιώθετε έστω και λίγη ντροπή,όταν τίποτα θετικό για εσάς δεν θα γράψει η ιστορία, πάρα μόνο για αίσχη και ανεπάρκεια? Ντροπή....και να σκεφθεί κανείς, ότι μιλάμε για Έλληνες, απόγονους του Σωκράτη....

2) Ακόμα και τα ζώα ζουν αρμόνικα στο φυσικό περιβάλλον,αυτό που εσείς όλοι προσπαθείτε με κάθε τρόπο να εξαφανίσετε και να δημιουργήσετε τερατουργήματα της δικής σας αισθητικής, χωρίς πράσινο, χωρίς οξυγόνο, άρρωστο, μολυσμένο περιβάλλον...
Ντροπή σας.........

3) Το κοντόφθαλμο πλάνο σας...αυτό του σήμερα να την βγάλουμε καθαρή και αύριο βλέπουμε, χαρακτηριστικό του επιπέδου και της κουλτούρας σας...
Ντροπή σας...............
Ποτέ τόσοι λίγοι άνθρωποι (η φάρα σας) δεν κατάφεραν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να κοροϊδεύουν τόσους πολλούς ανθρώπους. Ωστόσο για σκεφτείτε .... να βρεθεί ένας τρόπος να ξυπνήσουν οι πολίτες αυτής της χωράς και να σας συμπεριφερθούν όπως σας αξίζει!!!
Γι αυτό και μόνο αξίζει να ζω και να παλεύω για ένα καλύτερο αύριο προσπαθώντας να δημιουργήσω με όποιους συνανθρώπους μου σας ξέφυγαν, ένα ελπιδοφόρο αύριο,όχι για σας ρεμάλια.....άλλα για τα παιδιά σας....
ΟΥΣΣΣΣΤΤΤ ΚΟΠΡΌΣΚΥΛΑ!!!!!!

@ Δεν γνωρίζω από ποιον ξεκίνησε αυτή η ιδέα, άλλα θα συμφωνήσω με τον φίλτατο tzonako πως καλό θα ήταν να συγκεντρωθούν κάπου όλες οι αναρτήσεις αυτής της σειράς.

@Ας παίξει η ΧEΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ και όποιος άλλος θέλει ....



-Τα είπα και ησύχασα !!!!! Όχι θα τους φοβηθώ!!! (είπε ο karaflokotsifas στην κουκουβάγια)
-Και λες να ιδρώσει τ αυτί τους τώρα karaflokotsifa μου? (ρώτησε η κουκουβάγια)
-Πες πες όλο και κάτι μένει...όλο και κάτι γίνεται..ίσως κάποια στιγμή να αλλάξει κάτι τελικά!
Ίσως να κάποιοι να ακούνε .... Ξέρεις....είμαστε πολλοί άλλα σκόρπιοι...αν καταφέρουμε και ενωθούμε τότε...τότε κάτι μπορεί να αλλάξουμε.
-Αυτό ξαναπές το karaflokotsifa!!!
-Ξέρεις....είμαστε πολλοί άλλα σκόρπιοι..αν καταφέρουμε και ενωθούμε τότε...τότε κάτι μπορεί να αλλάξουμε
-χαχαχαχαχαχα
-χαχαχαχαχααχα (κι έτσι ξαφνικά, ξεκαρδίστηκαν στα γέλια ο κότσυφας και η κουκουβάγια από το αστείο του karaflokotsifa)
-Η παπαγαλίνα με τον παπαγάλο που είναι karaflokotsifa?
-Ξεκουράζονται φίλη μου...ήταν μεγάλη η κούραση άλλα και η αγωνία και των δυο....άφησέ τους να ξαποστάσουν. Έχουν τόσα πολλά να που οι δυο τους!
-Τέλος καλό όλα καλά karaflokotsifa μου!!!


-Τσίιιιιουουουουυ!!!!!!