χωρίς λόγια....

Η πρόσκληση ήρθε αυτή την φόρα από το Ξεblogάρισμα και δεν γίνεται να του χαλάσω χατήρι
γιατί αν θυμάσαι....είμαι ο νονός του!!!
Έτσι ανταποκρίνομαι άμεσα και αν κατάλαβα καλά κάπως έτσι....

ξεblogoπαίγνιον

.



Το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί ειναι απλό.....
1 Ο καλεσμένος -η, κάνει ανάρτηση με το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί.

2 Δίνει τις απαντήσεις του στα σχόλια τής ανάρτησής του, σε αυτόν που τον κάλεσε,
και κυρίως πάντα, στο xeblogarisma.

3 Καλεί 3-7 να κάνουν το ίδιο.

4 Στην ανάρτηση του δεν ξεχνά να βάλει τη διεύθυνση του xeblogarisma
για τη διευκόλυνση τού παιχνιδιού και των 127 κριτών...



xeblogarisma.blogspot.com/παιχνίδι

Για να δούμε....



1. ΣΕΞ...(β)

α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες
β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες
γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες
δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες
ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

2. HOBBY....(γ,δ)

α) μαγειρική - γυμναστήριο
β) μασάζ - ποδηλασία
γ) ταξίδια - τοξοβολία
δ) συναυλίες - κολύμπι (και τωρα?)
ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

3. ΤΕΧΝΗ...(α)

α) μουσική
β) χορός
γ) κινηματογράφος - θέατρο
δ) λογοτεχνία
ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ...(ε)

α) αριστερά
β) κεντροαριστερά
γ) κεντροδεξιά
δ) δεξιά
ε) πάρτο αλλιώς

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ...(γ)

α) μαθηματικά - γεωμετρία
β) χημεία - φυσική
γ) έκθεση και γλώσσα
δ) ιστορία - γεωγραφία
ε) θρησκευτικά και γυμναστική

6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ PET...(β)

α) γατάκι
β) σκυλάκι
γ) ψαράκι
δ) πουλάκι
ε) κροκοδειλάκι

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ...(α)

α) στη θάλασσα
β) στο βουνό
γ) στη Μύκονο
δ) στη Γαύδο
ε) στην Αθήνα

8. ΧΡΩΜΑ....(α)

α) λευκό....(που πήγε το πράσινο ε???)
β) κόκκινο
γ) μοβ
δ) μπλε
ε) μαύρο

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ....(δ)

α) κρεβατοκάμαρα
β) κουζίνα
γ) τουαλέτα
δ) σαλόνι
ε) πατάρι

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ (δ)

α) 7 ώρες
β) 7 ημέρες
γ) 7 μήνες
δ) πάνω από 7 χρόνια(έχουμε περάσει τα 12 χρονια με την κοτσυφίνα χαχαχα)
ε) ε, όχι και 7 χρόνια._




Αν θέλουν και μπορούν να παίξουν οι:

καταπράσινη gatti,


η by G,


η gremiii για να μάθει(χαχαχα)


το νατασσάκι έτσι για το καλό


την χειμωνιάτικη λιακάδα για να μας φωτίσει


την Lily κι ας μην έπαιξε ούτε στο προηγούμενο που την κάλεσα(γκρρ!!!)



και ο Βρασίδας ο κάφρος....(γιατί τα θέλει ο κώλος του χαχαχα)


και όποιος άλλος είναι εδώ και το επιθυμεί...ας το κάνει



Και το παιχνίδι... δεν σταματάει εδώ...

Μετά τη συλλογή των απαντήσεων από τους 127 επιστήμονές μας...

έπεται συνέχεια...

καλό μήνα σε όλους μας!!!!

Μπορώ να κάνω κι αλλιώς?

Όχι δεν μπορώ...πως θα μπορούσα να αρνηθώ μια πρόσκληση σε ένα παιχνίδι, όταν αυτή έρχεται από την αγαπημένη μου ψυχούλα!!! και από το τρελοκομείο την mad2luv ?
Επίσης σκέφτηκα ...πως θα μπορέσετε να συνεχίσετε την ζωή σας όλοι εσείς χωρίς να μάθετε:

10+1 άχρηστες πληροφορίες για μένα? ? ?


1. Έχω να σκυλάκι τον Ρούντι (δεν το βάφτισα εγώ,το πήρα όταν ήταν δυο μηνών βαφτισμένο) δέκα χρόνια περίπου, αγαπιόμαστε τρελά και είναι η μεγάλη αδυναμία του γιου μου!!!


2. Είμαι παναθηναϊκός άλλα στο γήπεδο δεν πάω γιατί τις μέρες των αγώνων εγώ δουλεύω


3. Ξέρω να οδηγώ από τα δώδεκα χρόνια μου, άλλα δίπλωμα οδήγησης ακόμα δεν έχω βγάλει


4. Μου αρεσει ο λευκόχρυσος και το ασήμι και δεν φοράω ποτέ κίτρινο χρυσό.


5. Σε τρακάρισμά μου με μηχανή το 1983 τραυματίστηκα σοβαρά και έκανα αφαίρεση σπλήνας.
Ωστόσο από τότε κι ενώ οι γιατροί μου είχαν πει πως θα αρρωσταίνω συνέχεια, έχω πάθει ανοσία και δεν αρρωσταίνω σχεδόν ποτέ.


6. Έχω να πάω στο νησί που κατάγομαι την Λέσβο δέκα χρόνια, αν και θέλω να πάω, κάθε χρόνο το αναβάλω για τον επόμενο!


7. Εδώ και 6 χρόνια πάω κάθε καλοκαίρι στην Λευκάδα που είναι το νησί της γυναίκας μου (χαχαχαχαχα)


8. Σε όλη την ενήλικη ζωή μου, μέσο όρο έχω 65 + - κιλά και μπορώ να τρώω όσο και ότι θέλω
χωρίς πρόβλημα.


9. Είχα πολύ μακρύ μαλλί για 15 τουλάχιστον χρόνια, το οποίο έκοψα όταν γεννήθηκε ο γιος μου γιατί μου τα τραβούσε όλη την ώρα Τώρα τα κουρεύω τόσο κοντά που δεν μπορεί να τα πιάσει! (χαχαχαχα)


10. Αγαπάω την φύση και απεχθάνομαι όσους την τραυματίζουν.


11. Πιστεύω στον Θεό έστω κι αν δεν συχνάζω σε εκκλησίες και πότε πότε μπαίνω για να ανάψω ένα κεράκι



Αυτάααααααααα........α!!!!! να μην ξεχάσω να καλέσω να παίξει την Lily που δεν έχει παίξει και πολλά πολλά παιχνίδια την gremiii γιατί θα εχει νομίζω ενδιαφέρον το τι θα έγραφε το...μωρέλι (χαχαχαχα) και οπωσδήποτε η ΧEΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ γιατί...ετσι μου αρέσει χαχαχαχαχα!!!!






-Και τι κατάλαβες karaflokotsifa που μας ξεφούρνισες όλα αυτά τα πράγματα για σένα?
-Είχε πλάκα τελικά...έκατσα χωρίς να ξέρω τι θα γράψω και ότι μου ήρθε στο μυαλό μου το έγραψα
-Και τι θα γίνει με την παπαγαλίνα τελικά?
-Ότι συμφωνήσαμε...το μεγαλο λιμάνι δεν ειναι και πολύ μακριά από δω...την αποστολή έχει ήδη ξεκινήσει η Γλαρένια που θα συντονίσει την παπαγαλίνα με όλους τους άλλους.
-Ωραία η Γλαρένια ειναι ήδη εκεί ... φεύγεις κι εσυ με τον παπαγάλο τώρα και αν χρειαστούν ενισχύσεις θα σας στείλω εγώ από δω !!! Εντάξει karaflokοtsifa? (ρώτησε η κουκουβάγια)
-Εντάξει!!!
-Άντε φίλε μου, καλό ταξίδι και καλή επιτυχία!!!
-Ευχαριστώ πολύ φίλη μου(είπε ο κότσυφας στην κουκουβάγια)
-Μην στέκεσαι όμως, έχετε αργήσει...πάρε τον παπαγάλο και φύγετε τώρααααααα!!!

-Ε τότε ... τσίου!!!!

Τίποτα δεν είναι τυχαίο...

...φίλοι μου...αυτή η υπόθεση δεν είναι τόσο απλή όσο η απελευθέρωση του καναρινιού. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες για μια τέτοια αποστολή...Θα είναι πολύ πιο επικίνδυνη και θα έχει σίγουρα πολύ μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, από κάθε άλλη αποστολή που έχουμε αναλάβει ως τώρα. Όπως καταλαβαίνετε θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την κόπωση, τον χρόνο,τον άνθρωπο και κυρίως τον χώρο...μιας και θα δράσουμε σε μέρη άγνωστα σε μας και ίσως αφιλόξενα. Είναι πολύ πιθανό να τραβήξουμε την προσοχή, μιας και θα υπάρχουν άνθρωποι παντού και δεν θα μπορέσουμε να τους ξεγελάσουμε όπως στην φάρμα, τραβώντας τους την προσοχή προς μια αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να περάσουμε εντελώς απαρατήρητοι! (είπε η κουκουβάγια στα πλάσματα του δάσους που άκουγαν με μεγάλο ενδιαφέρον άλλα και κομμένη την ανάσα)

-Και πως το έμαθες εσύ αυτό (ρώτησε η τσουκνίδα τον karaflokotsifa) αυτό κι αν είναι απίθανο!
-Τίποτα δεν είναι απίθανο τελικά...(είπε ο κότσυφας)...κι αν υπάρχουν λίγες πιθανότητες για να συμβεί κάτι, κάποτε μπορεί να ευδοκιμήσουν οι συνθήκες και αυτό να συμβεί. Από την άλλη θεωρώ πως τίποτα δεν είναι τυχαίο...το θέμα είναι να θέλουμε εμείς να αρπάξουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται και να εξαντλήσουμε τις όποιες πιθανότητες έχουμε για να κάνουμε αυτό που θέλουμε.
-Ναι...άλλα δεν μας είπατε πως μάθατε για την παπαγαλίνα...ότι ταξιδεύει προς το μεγάλο λιμάνι και ότι θα μείνει εκεί το καράβι που είναι φυλακισμένη, για μια βδομάδα περίπου (είπε η τσουκνίδα που δεν ικανοποίησε την περιέργεια της από την απάντηση του karaflokotsifa)
-Η ιστορία ξεκίνησε όταν ο παπαγάλος, μας έλεγε το πως έφτασε στο δάσος, όταν τον χώρισε από την παπαγαλίνα του ο ναύτης που τους είχε στο καράβι και τους δυο μαζί...Άλλα καλύτερα να μας τα ξαναπεί ο ίδιος,για να τα ακούσουν όλοι αυτή την φόρα (είπε το κοτσύφι)
-Ζούσα με την παπαγαλίνα από τότε που γεννήθηκα (είπε ο παπαγάλος) ακόμα κι όταν μας έπιασαν εκείνη την καταραμένη μέρα οι άνθρωποι στο δάσος που ζούσαμε, δεν μας χώρισαν πότε. Ίσως γιατί η αγάπη που νοιώθαμε ο ένας για τον άλλο, ήταν τόσο δυνατή, που γίνονταν αντιληπτή από όλους. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ζούσαμε σε κάποιο μέρος που υπήρχαν διάφορα πλάσματα του δάσους, φτιαγμένο από τους ανθρώπους που μας έπιασαν με σκοπό να μας δώσουν σε όποιους μπορούσαν να πληρώσουν για να μας αγοράσουν. Όλα τα πλάσματα σχεδόν, ήταν δυστυχισμένα σ αυτό το μέρος...άλλα όχι εμείς...γιατί είχαμε ο ένας τον άλλο και όπου κι αν ζούσαμε ήταν παράδεισος για μας. Στο μέρος αυτό ζήσαμε για χρόνια πολλά. Ίσως γιατί οι άνθρωποι που μας κρατούσαν εκεί μας αγάπησαν ή...δεν ξέρω κι εγώ γιατί!!! Δεν με ενδιέφερε άλλωστε να μάθω τον λόγο που ενώ όλοι έμπαιναν για να μας δουν, στο τέλος αγόραζαν κάποιο άλλο πλάσμα που βρίσκονταν εκεί, μαζί με μας!!!
-Κάποιο πρωί, ένας ναύτης που ήρθε μας πήρε στο καράβι του και τους δυο!!! Μαζί του ζούσαμε πολύ καλύτερα...ο ναύτης μας αγαπούσε πολύ(όπως και όλοι στο καράβι) μας μιλούσε συνέχεια και μας έμαθε πολλές λέξεις και τραγούδια αγάπης....Χρόνο με τον χρόνο αποκτούσαμε όλο και περισσότερη ελευθερία κινήσεων, και κυκλοφορούσαμε στο καράβι ελεύθεροι...ήταν χρόνια ευτυχίας και δεν θα τα ξεχάσω πότε!!! Η ζωή μας είχε φερθεί τόσο καλά..ως εκείνη την στιγμή...την στιγμή που ο ναύτης μας έβαλε σε δυο κλουβιά..Δεν μπορούσε ποτέ να μου περάσει από το μυαλό αυτό που θα συνέβαινε...Ο ναύτης είχε υποσχεθεί σε έναν αδερφικό του φίλο, πως αν κάποτε χώριζαν οι δρόμοι τους, θα του έδινε έναν από μας για να έχουν κάτι κοινό που αγαπούν...κάτι που θα τους έδινε την εντύπωση ότι είναι ακόμα μαζί.
Ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος για όλους...μα πιο πολύ για μένα και για την παπαγαλίνα, που από τον παράδεισο βρεθήκαμε ξαφνικά στην κόλαση...Ο φίλος του ναύτη πήρε την παπαγαλίνα μου κι εγώ έμεινα στο καράβι φυλακισμένος για καιρό...δεν μιλούσα πια σε κανένα...και τότε ο ναύτης σκέφτηκε πως θα μπορούσε να με βγάλει από το κλουβί(στην αρχή) και μετά από την καμπίνα του. Έτσι σκέφτηκε πως θα μου έφτιαχνε την διάθεση.
Μετά από λίγο καιρό, κυκλοφορούσαμε όπως παλιά...αυτός κι εγώ παντού,ακόμα και στο κατάστρωμα με είχε επάνω στον ώμο του. Η αγάπη του για μένα ήταν μεγαλύτερη από αυτή που είχε για την παπαγαλίνα μου,γι αυτό κράτησε έμενα κοντά του. Κι εγώ τον αγαπούσα, όμως το μυαλό μου ήταν συνεχώς στην αγαπημένη μου... Έτσι όταν βγήκαμε στο πρώτο λιμάνι πέταξα μακριά του αρχίζοντας να ψάχνω όπου μπορούσα για την παπαγαλίνα μου. Ταξίδεψα έτσι μόνος ψάχνοντας, για χρόνια πολλά, ως την στιγμή που βρέθηκα σ αυτό εδώ το δάσος.
Τότε κάτι με έκανε να σταματήσω(για λίγο όπως είπα στον εαυτό μου)το ψάξιμο και να ξεκουραστώ . Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα ξέρετε όλοι σας.
-Πολύ συγκινητική ιστορία δεν ξέρω τι να πω...άλλα ακόμα δεν κατάλαβα πως μάθατε ότι η παπαγαλίνα θα έρθει σε λίγες ήμερες στο μεγάλο λιμάνι και ότι θα είναι εκεί για μια βδομάδα? (ξαναρώτησε η τσουκνίδα απορώντας)
-Όταν ο παπαγάλος μας έλεγε την περιπέτειά του αυτή, ήταν εδώ η Γλαρένια ...αυτή σε ένα ταξίδι της στα ανοιχτά, βρήκε την παπαγαλίνα επάνω σε ένα καράβι που έρχεται προς το μεγάλο λιμάνι και θα κάτσει σ αυτό το λιγότερο μια βδομάδα!!! (είπε η κουκουβάγια στην παρέα που είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα)
-Και τι θα κάνουμε τώρα? (ρώτησε το Δυοσμαράκι γεμάτο αγωνία)
-Πρέπει να καταστρώσουμε ένα σχέδιο για να βοηθήσουμε την παπαγαλίνα να αποδράσει και να έρθει να ζήσει με το παπαγάλο της άλλα και με όλους εμάς εδώ στο δάσος(είπε η κουκουβάγια)
-Ας μην χάνουμε χρόνο...σας παρακαλώ!!!( είπε ο παπαγάλος με χαρά)

-Ε....τότε τσίου!!!

Το μονοπάτι

....θυμάσαι που όταν ήρθες στο δάσος την πρώτη μέρα, μου είπες πως θέλεις να δεις πως ζουν οι κουκουβάγιες karaflokotsifa?
-Το θυμάμαι...γιατί ρωτάς όμως ? Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με το θέμα μας?
-Γιατί θα ήθελα και γω να μάθω karaflokotsifa, πως είναι η ζωή της κουκουβάγιας!!!
-Τι??? Αν είναι δυνατόν!!! Με κοροϊδεύεις λοιπόν? Να μάθεις εσύ πως είναι η ζωή της κουκουβάγιας? Μα...εσύ είσαι κουκουβάγια...εσύ ξέρεις!!!
(είπε ο κότσυφας που δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που άκουσε να του λέει η κουκουβάγια)
-Δηλαδή εσύ που είσαι κοτσύφι...ξέρεις πως είναι η ζωή των κοτσυφιών, karaflokotsifa?
-Και βέβαια ξέρω!!! Τα κοτσύφια ξέρουν πως είναι η ζωή των κοτσυφιών, οι κουκουβάγιες της κουκουβάγιας, ο παπαγάλος των παπαγάλων, τα καναρίνια των καναρινιών,οι..(εκείνη την στιγμή η κουκουβάγια διέκοψε απότομα τον karaflokotsifa)
-Δηλαδή karaflokotsifa έχεις την εντύπωση πως όλοι οι παπαγάλοι ζουν όπως ο φίλος μας?
Ότι όλες οι κουκουβάγιες ζουν σαν και μένα? Η μήπως ότι όλα τα κοτσύφια κάνουν την δική σου ζωή?
- ....Μα....τι θέλεις να πεις? Εντάξει...δεν ζουν όλες οι κουκουβάγιες ακριβώς σαν και σένα... άλλα η αποστολή τους....και η ζωή τους είναι πάνω κάτω η ίδια!!!
-Θέλεις να πεις δηλαδή ότι η αποστολή η δική μου, είναι η ίδια με αυτήν της κουκουβάγιας που έρχεται κάθε χίλια χρόνια? Ότι πάνω κάτω η αποστολή του παπαγάλου που ζει στο δάσος μας, είναι η ίδια μ αυτή που έχει ο παπαγάλος, που ζει παρέα με κάποιον ναύτη ταξιδεύοντας στις επτά θάλασσες,ή με του παπαγάλου που ζει φυλακισμένος σε κάποιο ζωολογικό κήπο?
Η μήπως ότι κάνουν την ίδια ζωή αυτοί οι τρεις παπαγάλοι? Θέλεις τάχα να μου πεις ότι τα κοτσύφια που ζουν κοντά στους ανθρώπους κάνουν την ίδια ζωή με σένα? Η μήπως ότι έχετε την ίδια αποστολή? Νομίζω karaflokotsifa πως άρχισες να ξεχνάς κάποια βασικά πράγματα, τα οποία γνώριζες όταν ήρθες να ζήσεις σ αυτό το δάσος!!!
-Έχεις δίκιο...(μουρμούρισε το κοτσύφι)...κάποιες φορές η ζωή, μας κάνει να γενικεύουμε τα πράγματα και τότε χάνουμε την ουσία τους και τον προσανατολισμό μας.
Μπορεί η Ζωή να περιμένει από μας να κάνουμε αυτό που όλοι μας θα μπορούσαμε και έπρεπε, άλλα οι συνθήκες και η ατομική βούληση του κάθε ενός, είναι που μας κάνουν να βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι, η να αποκλίνουμε από αυτό....Τότε νομίζω ότι όλοι μας χρειαζόμαστε μια κουκουβάγια που βαδίζει στο μονοπάτι, για να μας επαναφέρει σ αυτό και να μας βοηθήσει να ξαναβρούμε την πορεία και την αποστολή μας.
-Σωστά...πολύ σωστά όλα αυτά karaflokotsifa μου...άλλα μήπως τάχα, η κουκουβάγια δεν εξηγεί τα ίδια πράγματα σε όλα τα πλάσματα?
-Το δίχως άλλο...ναι...τα ίδια σε όλους!!!
-Και δεν μου λες karaflοkotsifa...όλοι αυτοί που ακούνε την κουκουβάγια να τους υπενθυμίζει αυτά τα πράγματα που ξέχασαν, ξαναμπαίνουν στο μονοπάτι,ή μήπως βρίσκουν κάποιες δικαιολογίες για να συνεχίσουν να βαδίζουν έξω απ αυτό?
-Ξέρω που το πας...
-Δεν το πάω εγώ karaflokotsifa...μόνο του πάει.
-Και τι λες να κάνουμε δηλαδή...να πούμε στους φίλους μας για την νέα μας αποστολή και να τους καλέσουμε να βοηθήσουν όποιοι θέλουν με μια νέα εκστρατεία,ή να δράσουμε μόνοι μας χωρίς να περιμένουμε την βοήθειά τους?
-Εσύ τι νομίζεις ότι είναι ορθό?
-Εγώ λέω να τους πούμε το πρόβλημα και να τους αφήσουμε να αποφασίσουν μόνοι τους αν θα βοηθήσουν η όχι στην αποστολή μας αυτή...(είπε ο κότσυφας με σιγουριά)
-Αυτό νομίζω karaflokotsifa ότι είναι και πιο το σωστό!!!


-Ε...τότε...τσίου!!!!!

Η 3η εκστρατεία...

.....ξεκίνησε και το μεγάλο ραντεβού είναι στο πάρτι που γίνεται με αφορμη την 3η εκστρατεια το Σάββατο 21 Ιουνίου στον πολυχώρο "ορίζοντας". Η τιμή εισόδου είναι συμβολική (5 euro) και θα υπάρχει BAZZAR με έργα τέχνης φωτογραφίες κόμικς και άλλες προσφορές από φίλους που πρόσφεραν για αυτό το σκοπό. Έτσι υπάρχει η δυνατότητα να προσφέρει αν θέλει κάποιος και κάτι παραπάνω από τα γνωστά . Δηλαδή πάνες,παιδικά καλλυντικά,παιχνίδια,ρουχαλάκια για τα παιδιά κτλ.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους βοήθησαν ως εδώ και να καλωσορίσω αυτούς που θέλουν να συνδράμουν από δω και στο έξεις.
Οι ανάγκες είναι πολλές, όσα και τα ευχαριστώ που μας είπαν να σας μεταφέρουμε καθως
στην 2η εκστρατεία μαζεύτηκαν και άλλα πράγματα για τις άπορες φυλακισμένες και οι τρόποι που μπορούμε να βοηθήσουμε ειναι αρκετοί και θα ανακοινωθούν από το Ξεblogάρισμα
Εύχομαι σε όλους καλό Σαββατοκύριακο ....

χωρίς πολλά πολλά...

1) Φτιάξε ένα τετράστιχο
2) χρησιμοποίησε τις λέξεις (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά):
σοφία, παρεούλα, πρόθεση, σουπιά
3) Το ύφος να είναι σατυρικό (κατά προτίμηση)
4) προσκάλεσε 4 φίλους, να παίξουν"......

Με προσκάλεσε η Γλαράνια με τετράστιχο εγώ,
νόημα με καποιες λέξεις για να δώσω αν μπορώ.
Η αλήθεια είναι ότι με τα όρια αυτά,
τα κοτσύφια δεν μπορούνε να πετάξουνε σωστά.
~~~
Με σοφία πήρα φόρα, για να απογειωθώ,
σαν σουπιά να ξεγλιστρήσω,να θολώσω το νερό.
Παρεούλα να μου κάνει όποιος έχει πρόθεση,
κάτι όμοιο ας φτιάξει, εγώ του κάνω πρόσκληση.
~~~
Ετσι όμορφα κι ωραία και στα όρια σωστός,
μα και στίχους παραπάνω εχω φτιάξει ο τρελός.
Κι αν η Μαριλίτσα έχει, φτιάξει μια στιχοπλοκή,
ο Βρασίδας με τον Σπίθα ας το κάνουνε κι αυτοί.

Κι επειδή ακόμα λείπουν απ τους τέσσερις οι δυό,
προσκαλώ και τον Πανόπτη και την ceralex σ αυτό.
Στο τρελο-blogοπαιχνίδι να μας κάνουνε παρέα
κι άμα θέλει κι ο Τζονάκος, θα ναι σίγουρα πιο ωραία!!!

Κι επειδή αν πάρω φόρα, εύκολα δεν σταματάω.
Σας αφήνω γεια και φεύγω, προς στο δάσος μου πετάω.
Κι αν γενέθλεια εχω απόψε, μόλις το θυμήθηκα,
πριν σαράντα τρία, χρονια φίλοι μου γεννήθηκα.

Θα μου πείτε ρε κοτσύφι....πάντα ετσι εσύ την βγάζεις?
Με αστεία ποιηματάκια? ούτε ένα πότο δεν βάζεις?
Με αγάπη σας κερνάω και με κοτσυφοφιλιά,
όλοι ελάτε να πιαστούμε σε δασένια αγκαλιά.

Κι ετσι όλοι μαζεμένοι όπως θα χουμε καθίσει,
στην δροσούλα εδώ των δέντρων, ποιος μπορεί να μας κουνήσει?
Ας ξεχάσουμε τα πάντα,του πρωτύτερου μας βίου,
και με μια φωνή ας πούμε, το πιο δυνατό μας...τσίου!!!!!

Αμαλία Καλυβίνου...

ψάχνοντας την αλήθεια....

.....παίζω αυτό το παιχνίδι μετά από πρόσκληση-πρόκληση του MAD γιατί είναι ο μόνος γιατρός που μπορεί να με συνεφέρει από την αρρώστια που με έχει καταβάλει από τον Ιανουάριο που μας πέρασε,την νόσο της οξείας blogίτιδας. Αν και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσει να κάνει και πολλά πράγματα, γιατί από τότε που γνώρισα την diva bloggάρω για να γουστάρω,που λένε και τα γκαρντάσια......



Μόνο μία από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθής:



1. Το καραφλοκότσυφας με ακολουθεί από τον στρατό, γιατί από τότε που παρουσιάστηκα οι τρίχες του κεφαλιού μου άρχισαν να με εγκαταλείπουν σιγά-σιγά ως ένδειξη διαμαρτυρίας, διότι τις έκοψα πολύ κοντές και τις ταλαιπώρησα με καπέλα και κράνη. Βέβαια στη συνέχεια έπρεπε να το αλλάξω σε κατσαροκότσυφας όταν έκανα εμφύτευση μαλλιών,άλλα καλύτερα να σου σου βγει το μάτι παρά το όνομα.....


2. Το 1995 που ήμουνα διευθυντής στην divizion 6 του κέντρου εφηρμοσμένης φιλοσοφίας της Ελλάδας,γνωστό και ως Κ.Ε.Φ.Ε, αντιμετώπισα πολλές κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος από την Ελληνική δικαιοσύνη και έντονη δυσφήμηση από τα ΜΜΕ, παρότι αποχώρησα από αυτό(Κ.Ε.Φ.Ε) για προσωπικούς μου λόγους ταλαιπωρήθηκα με αυτήν την υπόθεση για πολλά χρόνια μέχρι να αθωωθώ.
Ωστόσο δεν έκανα (αν και θα μπορούσα) αγωγές σε κανένα και έτσι έχασα την ευκαιρία να βγω κερδισμένος χρηματικά και ηθικά από αυτή την ιστορία....


3. Το 1983 ήταν η πιο άσχημη χρονιά της ζωής μου. Έπαιζα ποδόσφαιρο εκείνη την χρονιά στην ομάδα του Αθηναϊκού και σε μια κόντρα μου με αμυντικό παίχτη του Ατρόμητου Περιστερίου έσπασα το πόδι μου και εγκατέλειψα πρόωρα μια πολλά υποσχόμενη καριέρα, μιας και εκείνη την χρονιά είχα υπογράψει προσύμφωνο με την ομάδα του Παναθηναϊκού....


4. Από το 1999 που κέρδισα το λαϊκό λαχείο εργάζομαι από χόμπι μόνο και μόνο για να μην βαριέμαι,καθώς έχω επενδύσει έξυπνα τα χρήματα που κέρδισα και έτσι δόξα τον Θεό έχω λύσει το οικονομικό μου θέμα με τον καλύτερο τρόπο. Βέβαια όταν μου δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσω τους συνανθρώπους μου το κάνω με μεγάλη μου χαρά....



Σ αυτό το παιχνίδι η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όλους όσους θέλουν να παίξουν Ονομαστικά θα προσκαλέσω να παίξει, μόνο την κουκουβάγια για να μην έχει παράπονο ότι δεν την παίζουμε....


-Νομίζω ότι το δυσκόλεψες πολύ το παιχνίδι karaflokotsifa...μήπως να δώσω μερικά στοιχεία για να βοηθήσω λίγο την κατάσταση?
-ΌΧΙ!!! Να γιατί δεν σου έχουν κάνει ακόμα πρόσκληση για blogοπαίχνιδο...εσύ που ξέρεις την σωστή απάντηση δεν πρέπει να την αποκαλύψεις!!! Απάντησε άλλα χωρίς να βάλεις πρόωρο τέλος στο παιχνίδι...
-Έχεις δίκιο karaflokotsifa θα απαντήσω σαν να μην γνωρίζω την αληθινή απάντηση....

-Ε...τότε τσίου!!!!

Παράδοξο ?

...όχι όταν η πρόσκληση έρχεται από τον καλό μου φίλο τον tzonako
που θέλει να μιλήσω για τρία παράδοξα που έχω παρατηρήσει επάνω μου.
Λίγο δύσκολο για μένα αυτό βέβαια,καθώς τις περισσότερες φορές
κινούμαι μεταξύ του παράδοξου και της κοινής λογικής...

α) Η ετοιμολογία είναι ένα από τα προτερήματά μου(εκτός την μετριοφροσύνη)
Μπορώ να απαντήσω άμεσα και εύστοχα τις περισσότερες φορές.
Το παράδοξο είναι ότι δεν το πράττω αυτό πάρα μόνο όταν κάνω χιούμορ,
γιατί θέλω να φιλτράρω καλά τα όποια δεδομένα.Δηλαδή ακούω καλά
τι έχει να μου πει ο άλλος,σε αντίθεση με αυτό που επικρατεί.

β) Ενώ δεν χάνω εύκολα το θάρρος και τον ενθουσιασμό μου όταν καταπιάνομαι
με κάτι,σε σημείο να σπάω τα μούτρα μου συνειδητά πολλές φορές,αλλάζω
εύκολα στόχους όταν δω ότι αυτό που κάνω γίνετε ρουτίνα.

γ) Δέχομαι τον άλλο όπως είναι και δεν με ενδιαφέρει αν έχουν
γι αυτόν όλοι οι άλλοι κακές εντυπώσεις.Ωστόσο από την στιγμή που θα καταλάβω ότι κάποιος με εξαπατά μπορώ να τον διαγράψω με μεγάλη ευκολία από την ζωή μου.

Χρόνια πολλά Αρίσταρχε
Πολύχρονος καλό μου
κοτσυφάκι....

-Δεν θα πω τίποτα karaflokotsifa περί παιχνιδιών,γιατί έχω καταλάβει ότι κάνεις
τελικά το αντίθετο από αυτό που σου λένε...
-Εγώ νομίζω ότι έχει αρχίσει και σου αρέσει αυτή η ιστορία με τα παιχνίδια
Για να μην πω ότι θέλεις να παίξεις και συ άλλα δεν σου έχει κάνει κάνεις ακόμα πρόσκληση και γι αυτό τσαντίζεσαι...
-Τελικά το παράδοξο στην υπόθεση είναι ότι ενώ γνωρίζεις τι συμβαίνει δεν κάνεις
το αυτονόητο..
-Και ποιο είναι αυτό?
-Να μου κάνεις εσύ πρόσκληση σε παιχνίδι...

-Εεεε...τότε...τσίου!!!

Εντάσεις

-Μα...πως έγινε αυτό? Μου είναι δύσκολο να πιστέψω πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί !!!

(είπε η τσουκνίδα στον κότσυφα)
-Και τι ξέρεις εσύ πέρα από αυτά που βλέπεις και ότι σου λέμε εμείς? (είπε ο παπαγάλος στην τσουκνίδα) είσαι ένα φυτό...μην το ξεχνάς. Δεν μπορείς να κουνηθείς από την θέση σου ούτε μια πιθαμή!!!
-Δεν είναι σωστό να υποτιμάς τους άλλους...όποιοι κι αν είναι αυτοί!!! (είπε η κουκουβάγια στον παπαγάλο) Δεν πιστεύω ότι ακούω αυτά τα πράγματα σήμερα.
Αν δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο από το γρασίδι,όπως μας είπε κάποτε ο karaflokotsifas,αυτό σημαίνει ότι δεν έχει σημασία το μέγεθος ούτε το είδος κάποιου πλάσματος, για την αξία του στο οικοσύστημα που ζούμε. Και αν θυμάμαι καλά...δεν είχες διαφωνήσει όταν ο karaflokotsifas μας το είπε αυτό!!!
-Μα...δεν την αντέχω την τσουκνίδα, ώρες ώρες μου σπάει τα νεύρα!!! Είναι πνεύμα αντιλογίας.
Ότι κι αν πει κάποιος, κάτι θα βρει να διαφωνήσει!!!
-Δεν είναι έτσι!!! (Είπε η τσουκνίδα με παράπονο)
-Παιδιά παιδιά!!! Νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος για διαπληκτισμούς!!!
Τι είπε η τσουκνίδα φίλε μου? (ρώτησε ο κότσυφας στην τσουκνίδα)
-Ότι δεν μπορεί να πιστέψει κάτι τέτοιο...
-Και εσύ της είπες ότι είναι φυτό και δεν μπορεί να γνωρίζει πάρα μόνο ότι εμείς της πούμε και ότι δεν μπορεί να δει μόνη της και πολλά πολλά, μιας και δεν γίνεται να μετακινηθεί ούτε μια πιθαμή από την θέση της...έτσι?
-Έτσι!!!
-Άρα δεν θα έπρεπε να σου φανεί παράξενο αυτό που είπε. Ούτε θα έπρεπε να προσβάλλεις την φίλη μας γιατί έχει διαφορετικές δυνατότητες από κάποιους άλλους. (είπε ο karaflokotsifas στον παπαγάλο)
-Όχι διαφορετικές...περιορισμένες δυνατότητες! Και όλο φυτρώνει εκεί που δεν την σπέρνουν...όλο εξυπνάδες είναι!!!
-Ο καθένας από μας έχει τα δυνατά και αδύνατα σημεία του
(απάντησε ο karaflokotsifas)
Η τσουκνίδα μας, παραδείγματος χάρη, έχει αναπτύξει τις όποιες δυνατότητες της, στον βαθμό που εμείς οι άλλοι δεν έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε, γιατί δεν μπορούμε λόγο των περισσοτέρων επιλογών μας να σταθούμε σ αυτές που τις θεωρούμε κατώτερες. Κατά κάποιο τρόπο διασκορπιζόμαστε δηλαδή σε πολλά πράγματα και δεν παρατηρούμε τα ποιο οικεία...αυτά που είναι δίπλα μας.
Στον βαθμό που το κάνει η τσουκνίδα στην προκειμένη περίπτωση!
-Συγνώμη καλή μου τσουκνίδα....δεν ήθελα να σε προσβάλω...έχει δίκιο ο karaflokotsifas... δεν το είχα δει έτσι ποτέ μου (είπε ο παπαγάλος στην τσουκνίδα φανερά μετανιωμένος)
-Δεν πειράζει φίλε συμβαίνουν αυτά μεταξύ φίλων (είπε η τσουκνίδα χαμογελώντας)
-Τελικά τι έγινε? (ρώτησε η κουκουβάγια τον karaflokotsifa) Τι θα κάνουμε τώρα?
-Τώρα λέω να ξεκουραστούμε λίγο και μετά βλέπουμε τι θα γίνει...
-Συμφωνώ κι εγώ (είπε η τσουκνίδα)
-Συμφωνώ κι εγώ (ακούστηκε σαν αντίλαλος ο παπαγάλος)
-Τώρα ποιος σπάει τα νεύρα του άλλου? (γκρινιάξει η τσουκνίδα)
-Εεεε!!! Τι κάνετε τώρα??? (τους είπε η κουκουβάγια με αυστηρό ύφος)
Θα σταματήσετε να πειράζετε ο ένας τον άλλο?
-Αστειευόμαστε...(είπαν η τσουκνίδα με τον παπαγάλο και έσκασαν στα γέλια)
-Τι κάνουμε τώρα karaflokotsifa?(είπε η κουκουβάγια καθώς απομακρύνονταν)
-Λίγη ξεκούραση και μετά θα τα πούμε πρώτα οι δυο μας...πρέπει να πάρουμε αποφάσεις...
-Τότε πάμε για ύπνο φίλε μου και τα λέμε όταν ξυπνήσουμε...εντάξει?

-Ε...τότε...τσίου!!!

Χειρόγραφο

Σ αυτό το πρωτότυπο παιχνίδι(κοίτα να δεις πράγματα, πρωτότυπο θεωρούμε σήμερα το χειρόγραφο) με κάλεσε το νατασσάκι κατα πρώτο και το ευχαριστώ πολύ και η Γλαρένια που παρα λίγο να με ξαπουπουλιάσει χαχαχα
Η αρχική ιδέα είναι του AfMarx, και η βάση της είναι να μαζέψουμε όσο περισσότερα χειρόγραφα μπορούμε.

Οι οδηγίες είναι απλές :

1. Γράψε
2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )
3. Πόσταρε.
4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν. (επίσης απαραίτητα, για να μαζευτούν όσο περισσότερα χειρόγραφα γίνεται)

-Άντε πάλι τα ίδια......(μουρμούρησε η κουκουβάγια)
-Τι είπες καλή μου? (ρώτησε ο karaflokotsifas)
-Πάλι τα ίδια είπα karaflokotsifa!!! M αυτό και μ αυτά έμειναν οι δουλειές του δάσους πίσω
(είπε η κουκουβάγια με παράπονο στον κότσυφα)
Και δεν φτάνει που παίζεις εσύ...ζητάς και από άλλους να σε ακολουθήσουν.
-Ξέρεις κάτι ?(είπε ο κότσυφας) νομίζω πως εχεις δίκιο...το παρακάναμε λίγο...
-ΛΙΓΟΟΟΟ!!! Όχι και λίγο
-Ναι άλλα αυτό ειναι κάτι διαφορετικό...και μου το ζήτησε το νατασσάκι ... δεν μπορώ
να της αρνηθώ τίποτα και το ξέρεις.
-Αν ειναι ετσι τοτε...αλλάζει το πράγμα...άλλα μετά τέρμα!!! Εντάξει???
-Καλά καλά...(είπε ο karaflokotsifas)
-Οχι καλά!!!! Και δεν θα καλέσεις κανέναν ονομαστικά αυτή την φόρα να σε ακολουθήσει ενταξει?
-Και πως θα γίνει δεν είδες τι είπα? Πρέπει να μαζέψουμε πολλά χειρόγραφα!!!
-Θα κάνεις τότε ανοιχτή πρόταση... θα πεις όποιος θέλει μπορεί να παίξει!!!

-Ε...τότε τσίου!!!!

Τα μάτια της λύπης

Περπατούσα με αργά βήματα μα η σκέψη έτρεχε γρήγορα
σε σένα...εσύ κι εγώ, μόνοι πάνω στην γη και μετά πίσω, ακόμα πιο γρήγορα, σε μια πραγματικότητα που δεν μπόρεσα να αλλάξω ότι κι αν έκανα.
Είδα πολλούς που ζήσανε για πλάκα, μα εσύ...εσύ είσαι από τους άλλους...που το πήραν σοβαρά.
Πόσες φορές δεν προσπάθησα να σε κάνω να δεις την ζωή πιο ανάλαφρα?
Μου φαίνεται σαν να ναι χτες που σου έλεγα...γέλα...γέλα πουλί μου, γέλα... μα σου ήταν τόσο δύσκολο να μου χαρίσεις έστω κι ένα χαμόγελο σου.
Σαν χρώμα που ονειρεύτηκα και πια δεν το θυμάμαι ....το χαμόγελο σου....
Οι θόρυβοι του δρόμου με επανέφεραν σε τάξη... το κόκκινο φεγγάρι έλιωνε στην θάλασσα και θαρρείς πως αυτό που ήθελε να κάνει, ήταν ένα κόκκινο λιμάνι, θλιμμένο κι αυτό σαν και σένα.
Το πλοίο των ονείρων μου με πάει σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχεται,
μου είπες κι έπνιξες την θλίψη σου μέσα σε θάλασσες τεκίλα και μου έδωσες να πιω κι εγώ από την δική σου θλίψη.
Ακόμα και τώρα με κερνάς από την θλίψη σου...απ αυτήν εχω μεθύσει και σήμερα κι όμως, θυμάμαι μια νύχτα είδα τα μάτια της λύπης να μου χαμογελάνε.
Και τι δεν θα έδινα για να σε ξαναδώ να γελάς,να γελάς και τα μάτια σου να γελούν κι αυτά
και να κλαίνε με δάκρυα χαράς.
Ακόμα σε θυμάμαι να μου γελάς κι αυτό με κρατάει...αυτό με κάνει να στέκομαι όρθιος δίπλα σου.
Ακόμα σ αγαπάω, μα εσύ, αρνείσαι με πείσμα να ζήσεις σαν παιδί κι ζωή, μας προσπερνά και χάνεται και παίρνει από μας κάθε τι ωραίο.
Υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τρελαθείς μα εσύ το ξέρεις αυτό καλύτερα.
Υπάρχουν κι άλλοι τόσοι, για να λες υπομονή κι εσύ μου λες να μην βιάζομαι.
Όμως για μένα ειναι αργά να τρελαθώ και ειναι ακόμα πιο αργά, να κάνω υπομονή.
Θα περιμένω άλλες μέρες, μέρες σαν κι αυτές που στην αρχή ζήσαμε.
Θα περιμένω άλλες νύχτες...νύχτες σαν κι αυτές που η αγάπη κι έρωτας, πλημμύριζε την ζωή μας και η θλίψη σε κοίταγε με θυμό και ζήλια κρυφά,
να πεθαίνεις με τους ποιητές κάθε ηλιοβασίλεμα και τώρα εδώ, σε ξένη αυγή, να συνομιλείς με το φεγγάρι και να μου λες...νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με, νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με...

Οι στίχοι ειναι δανεισμένοι από τους αδελφούς Κατσιμίχα:

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε
Γέλα πουλί μου γέλα
Η μοναξιά του σχοινοβάτη
Το υπόγειο
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
Προσωπικές οπτασίες
Τα χίλια γράμματα
Γυμνή σκιά
Το καλοκαιράκι

Η πρώτη πρόσκληση έφτασε από την ceralex η δεύτερη από την Roadartist
Τους ευχαριστώ και τους δυο για την πρόσκληση που μου έκαναν να παίξω στο
Music Story και καλώ με την σειρά μου τους: marilia Βρασίδας ο κάφρος



Οι κανόνες είναι απλοί:
1. Διαλέγεις όσα τραγούδια θέλεις από έναν καλλιτέχνη, άντρα ή γυναίκα, έλληνα ή ξένο, οποιουδήποτε ρεπερτορίου.
2. Σκέφτεσαι μια μικρή ιστορία. 10-20 γραμμές είναι αρκετές, αλλά μέχρι όσο θες.
3. Εντάσσεις μες στην ιστορία σου στίχους από αυτά τα τραγούδια και τους επισημαίνεις ώστε να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι.
4. Αν μπορείς συνοδεύεις την ανάρτησή σου με τους ανάλογους ήχους.

5. Καλείς κι άλλους να σου πουν τη δικιά τους Μουσική Ιστοριούλα.



-Κι άλλο μπλογκoπαίχνιδο ? (είπε η κουκουβάγια στον karaflokotsifa)
-Ναι...άλλα πιο δημιουργικό αυτή τη φορά ετσι?
-Ναι δεν λέω...άλλα τους ρωτάς τους άλλους αν θέλουν να παίξουν?
-Λες να μην θέλουν?
-Ξέρω κι εγώ? Τι να σου πω...θα δούμε.

-Ε...τότε τσίου!!!!

ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ....

......ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ ΦΊΛΟΙ ΜΟΥ


Χρόνια Πολλά Στους Εορτάζοντες Και

Σε Όλους μας.......Με Αγάπη Και

Ειρήνη

Καλή Ανάσταση

Όταν έφυγες....

....karaflokotsifa μου, είδα πως τα πλάσματα που σε αγαπούν ειναι περισσότερα από αυτά που νόμιζα πριν. Δεν σου κρύβω πως νόμιζα ότι πολλοί από τους φίλους σου, σε έκαναν παρέα λόγο της φιλίας μας.
Άκουγα τις συζητήσεις που έκαναν μεταξύ τους και ήξερα πως θέλουν να με πλησιάσουν για να γίνουν φίλοι μου. Άλλα κανένας δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία να το κάνει αυτό και ετσι διαιωνίζονταν μια κατάσταση που ενώ στην αρχή με διασκέδαζε στο τέλος δεν σου κρύβω πως με είχε κουράσει...
Πριν έρθεις εσύ στο δάσος μας δεν με πλησίαζε κανένας...όλοι κρατούσαν μια απόσταση από μένα. Ακόμα και όταν ήθελαν να μάθουν κάποια πράγματα, δεν ερχόντουσαν για να με ρωτήσουν. Ετσι περνούσε ο καιρός και τα πλάσματα του δάσους έμεναν μακριά μου από συνήθεια και φόβο. Ποτέ δεν ένοιωσα μοναξιά ξέρεις...όπως πολύ σωστά είπε μια ψυχή .... η μοναξιά ειναι κατάρα η μοναχικότιτα είναι ευλογία ...και εγώ νιώθω ευλογημένη karaflokotsifa μου!!! Άλλα πέρασε για μένα ο καιρός της μοναχικότιτάς μου και ήρθε αυτός της συντροφικότητας
-Και γιατί δεν έπαιρνες εσύ την πρωτοβουλία να διακόψεις αυτή την ανούσια παράδοση (ρώτησε ο karaflokotsifas με απορία την κουκουβάγια)
-Γιατί για να σπάσει αυτή η ανούσια όπως είπες παράδοση, έπρεπε κάποιος άλλος να πλησιάσει εμένα και ετσι περίμενα να έρθεις εσύ karaflokotsifa.
-Με περίμενες???
Το γνώριζες λοιπόν ότι θα έρθω ε?...... Ξέρεις ήμουνα σίγουρος γι αυτό!!!
Τίποτα δεν ειναι τυχαίο στην ζωή...πολλές φορές συναντάμε πλάσματα που νοιώθουμε από την πρώτη στιγμη σαν να τα γνωρίζουμε χίλια χρόνια!!!
Και άλλες φορές με κάποια άλλα πλάσματα, δεν μπορούμε να νιώσουμε ετσι, έστω και αν ζούμε μια ζωή μαζί!!!
-Δεν ένοιωσα ούτε μια στιγμή την απουσία σου karaflokotsifa ξέρεις...μπορεί να έφυγες εσύ άλλα ήρθαν όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί και μου έκαναν συντροφιά όταν έφυγες. Κάποιοι από αυτούς έφεραν και κάποιους δικούς τους φίλους που δεν ειχαν ξανάρθει στο δάσος μας.
Πλάσματα από παντού...ήρθε η Γλαρένια...τι πλάσμα φίλε μου...Πρώτη φορά κάθισε τόση ώρα εδώ...στο δέντρο σου. Τόσο μακρυά από την αγαπημένη της θάλασσα. Και ποιος δεν πέρασε από το δέντρο σου φίλε μου...η πασχαλίτσα,
η πεταλουδίτσα,το σκυλάκι,το τιγράκι, ο πανόπτης, που κάτι γνώριζε παραπάνω από μας και μας έλεγε να μην ανησυχούμε, άλλα δεν μας έλεγε τι ξέρει.
Πέρασε η....(!!!)
-Εεεε!!! σταμάτα επιτέλους !!! (διέκοψε την κουκουβάγια το δυοσμαράκι ) Ξέρει πολύ καλά ο karaflokotsifas ποιοι περάσαν εκείνες τις μέρες...ακόμη οι μυρουδιές τους δεν έσβησαν από το δεντρί του.
Όλοι όσοι περάσαν κάτι του άφησαν για να βρει όταν γυρίσει.
- Αρκετές φορές τα ακούσαμε από τον karaflokotsifa δεν θα αντέξω άλλη μια!!!
(συμπλήρωσε η τσουκνίδα)
-Δεν θα αντέξω άλλη μια (είπε κι ο παπαγάλος κοροϊδεύοντας την τσουκνίδα που τον αγριοκοίταζε)
-Σιγά...σιγά ρε παιδιά!!! Εντάξει...απλά παρασύρθηκα από την κουβέντα μας...δεν λέω τίποτα άλλο!!!
-Δεν θέλαμε να σε αποπάρουμε (είπε στην κουκουβάγια το Δυοσμαράκι) απλά ο karaflokotsifas μας έχει πει τουλάχιστον εκατό φορές ποιοι πέρασαν από δω και όπως καταλαβαίνεις...
-Δεν παρεξηγήθηκα...δεν λέω λοιπόν τιποτα άλλο επί του θέματος μιας και γίνομαι κουραστική!!!! (είπε η κουκουβάγια)
-Θα σε παρακαλέσω καλή μου κουκουβάγια (είπε ο karaflokotsifas)να μου πεις για τον ποντικό που ήρθε όταν έλειπα.
-Για τον ποντικό ?
-Ναι για τον ποντικό!!!
-Δεν σου είπα τιποτα γι αυτόν...γιατί το χειρίστηκα εγώ karaflokotsifa!!! Μην φοβάσαι τον τρόμαξα για τα καλά...του έκοψα αίμα!!!!
Αν και δεν το βάζει εύκολα κάτω!!!
Ήρθε ξανά και ξανά!!! Άλλα αν ξανάρθει θα τον κάνω εγώ να δει την τσουκνίδα.... σαν λεμόνι!!!
(είπε η κουκουβάγια καθώς ξεκαρδιζόταν από τα γέλια)
-Μα...αυτό ήθελα να σου πω!!! (είπε με απόγνωση ο karaflokotsifas) Τι σου έκανε ο πόντικας και τον κυνήγησες?
-Βρήκε την ευκαιρία τώρα που έφυγες και έρχονταν συνέχεια και κάθονταν στην φωλιά σου!!!
Ποιος ξέρει τι έκανε μόνος του εκεί ο μασκαράς!!! Όσο μπόι του λείπει τόσο θράσος έχει το τρωκτικό!!! Που να ακούσεις τι λέει το βρωμόστομά του!!!
-Μα είναι φίλος μου ο πόντικας!!!!!!!

(είπε ο karaflokotsifas) Ξέχασες λοιπόν ότι σου το είπα πριν φύγω?
-Ωωωωω!!! Συγνώμη karaflokotsifa...πάνω στην αναμπουμπούλα το ξέχασα....βρε τον κακομοίρη τι έπαθε!!!! Όσο θυμάμαι όμως τι έγινε....δεν μπορώ να κρατηθώ από τα γέλια ....χαχαχαχαχαχαχα .... συγνώμη karaflokotsifa μου με καταλαβαίνεις ...ετσι?
-Σε καταλαβαίνω...άλλα νομίζω ότι συγνώμη πρέπει να ζητήσεις από τον πόντικα, όχι από μένα!!! (είπε στην κουκουβάγια ο κότσυφας)
-Και βέβαια θα ζητήσω...αν ξανάρθει...χαχαχαχαχαχαχααααα
-Μην γελάς σε παρακαλώ...και βέβαια θα ξανάρθει. Έχει ξανάρθει από τότε που γύρισα πολλές φορές!
Ποιος νομίζεις πως μου είπε ότι τον κυνήγησες?
-Βρε τον μασκαρά!!!!
-Πως είπες? (ρώτησε ο κότσυφας την κουκουβάγια)
-Καλά καλά...πλάκα κάνω!!!! (είπε με σοβαρή φωνή η κουκουβάγια)

-Ε....τότε....τσίου!!!!

Ήταν μια δοκιμασία....

....από αυτές που δεν μπορείς να τις αποφύγεις για πολύ καιρό...και που όσο τις αποφεύγεις, μεγαλώνει και ο βαθμός δυσκολίας τους, σε ότι αφορά τον χειρισμό τους.
Είναι φορές που αφήνουμε κάποια προβλήματα χωρίς να τους δίνουμε μια λύση.......τα κλειδώνουμε μέσα μας και τα αφήνουμε εκεί, λες και θα λυθούν ή θα ξεχαστούν και θα σβήσουν με κάποιο μαγικό τρόπο από μόνα τους.
Κάποια από αυτά δεν είναι τόσο σημαντικά και δεν έχουν άμεση επίδραση στην καθημερινότητα μας. Έτσι μας δίνεται η εντύπωση πως μπορούμε να τα αφήνουμε εκεί χωρίς πρόβλημα, μεταθέτοντας σε μελλοντικό χρόνο την επίλυσή τους.
Στην πορεία όταν προκύψουν κάποια άλλα παρόμοια προβλήματα, τα προσθέτουμε με τα προηγούμενα με σκοπό να τα λύσουμε όλα μαζί κάποια στιγμή.
Φυσικά κάποιες φορές στην ζωή τα προβλήματα έρχονται όλα μαζί...μικρά και μεγάλα!!!
Τότε δίνουμε προτεραιότητα στα μεγαλύτερα και αφήνουμε τα μικροτέρα για αργότερα, όταν θα έχουν ηρεμήσει λίγο τα πράγματα.
Έτσι κάποια στιγμή αυτά τα μικροπροβλήματα γίνονται ένα τεράστιο πρόβλημα. Μια θάλασσα φουρτουνιασμένη με πολλά κύματα που μπορεί να μας πνίξει!!!
Βέβαια υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, για τους λόγους που μας οδηγούν να ενεργούμε κατά αυτό τον τρόπο. Όποιος και αν είναι ο λόγος όμως το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο.
Έτσι και γω.....βρέθηκα σε μια βάρκα, μέσα σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα, που με το κάθε της κύμα προσπαθούσε να με αναποδογυρίσει.
Το αστείο είναι πως δεν με ένοιαζε ότι κινδύνευα να πνιγώ...αλλά ότι θα με κατάπινε μια φουρτούνα που εγώ δημιούργησα....βάζοντας κάθε φορά που είχα πρόβλημα, έναν βράχο στην κορυφή του βουνού, δίπλα στην θάλασσα.
Όταν μαζεύτηκαν πολλοί βράχοι, άρχισαν να πέφτουν με φόρα στην θάλασσα, σηκώνοντας τεράστια κύματα που η μικρή μου βάρκα, δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει εύκολα.
Το αστείο είναι πως δεν φοβόμουν, άλλα ντρεπόμουν......ντρεπόμουν ότι στην πραγματικότητα θα πνιγώ σε μια γούλια νερό......
-Τα προβλήματα είναι από τα πολύτιμα δώρα της ζωής μας karaflokotsifa (είπε η κουκουβάγια στον κότσυφα που έδειχνε σαν να έχει περάσει ένας αιώνας από πάνω του)
Τα πλάσματα που δεν έχουν προβλήματα, ζουν μια ζωή μονότονη και βαρετή.
Αν θέλεις να ακμάζεις....αν θέλεις να προοδεύεις στην ζωή, δημιούργησε προβλήματα και δώσε τους μια λύση. Μετά ξανάκανε το ίδιο. Δημιούργησε προβλήματα και πάρε τα δώρα τους!!!
Αυτή την συμβουλή μου έδωσε η "Άλλη"....η κουκουβάγια που έρχεται κάθε χίλια χρόνια!!!
-Θέλεις να πεις ότι αυτό που έκανα ήταν σωστό δηλαδή??? (ρώτησε ο karaflokotsifas φανερά έκπληκτος άλλα και εκνευρισμένος, από αυτά που άκουσε να του λέει η κουκουβάγια)
-Μην αρπάζεσαι karaflokotsifa...(του είπε η κουκουβάγια χαμογελώντας)...εγώ σου είπα πως τα προβλήματα, είναι δώρα όταν τους δίνουμε λύση. Εσύ έκανες το λάθος να το αγνοήσεις αυτό, αφήνοντας τα προβλήματα άλυτα για πολύ καιρό.
Έτσι μεγάλωνες τον βαθμό δυσκολίας για την επίλυσή τους από την μια πλευρά και έχανες τα δώρα τους από την αλλη.!!!Ωστόσο το δώρο που πήρες από αυτά δεν ήταν και μικρό.
Έτσι δεν είναι?
-Έτσι όπως το θέτεις τώρα δεν έχεις και άδικο... (είπε ο karaflokotsifas καθώς συνειδητοποίησε αυτά που του είπε η κουκουβάγια).... το σωστό είναι να αντιμετωπίζουμε την ζωή όπως μας έρχεται και να δίνουμε λύση στο κάθε πρόβλημα, όσο ασήμαντο και να φαίνεται αυτό, στην ώρα του. Τότε θα έχουμε πάρει και το δώρο που χει να μας δώσει το κάθε πρόβλημα...σωστά?
-Σωστά!!! (είπε η κουκουβάγια)
-Από την άλλη όσο ωραίο κι αν είναι να καθόμαστε και να απολαμβάνουμε την ζωή τραγουδώντας και πετώντας εδώ κι εκεί, πρέπει να δημιουργούμε διάφορες δραστηριότητες ωφέλιμες, έστω κι αν αυτές έχουν κάποια δυσκολία για να επιτευχθούν. Τότε μπορούμε να πάρουμε τα δώρα από τα προβλήματα που δημιουργούμε...σωστά?
-Πολύ σωστά!!! (ξαναείπε η κουκουβάγια)
-Και δεν νομίζεις ότι με την απουσία μου τόσες μέρες, έχω γίνει αίτια να παραμελήσουμε κάποια θέματα που αφορούν όλους τους φίλους μας στο δάσος?
-Έτσι φαίνεται (είπε η κουκουβάγια γελώντας)
-Ωστόσο....αν σου ζητούσα να αρχίσουμε από αύριο, γιατί έχω όρεξη για παιχνίδι σήμερα τι θα έλεγες?
-Θα έλεγα ότι ειν....
-Αν σου έλεγα πως αυτό που θέλω πιο πολύ τώρα είναι να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί και να παίξουμε μέχρι τελικής πτώσης....θα ήταν πολύ τραβηγμένο? (ρώτησε ο κότσυφας διακόπτοντας την κουκουβάγια)
-Αν με άφηνες....θα σου έλεγα ότι είναι πολύ καλή ιδέα karaflokotsifa. Δεν έχεις παρά να κάνεις μια βόλτα στο δάσος για να τους βρεις όλους.
Ξέρεις...όλοι οι φίλοι μας με ρωτούσαν με ενδιαφέρον, γιατί έφυγες ... που πήγες...ξέρεις!!!
Νομίζω ότι θα χαρούν να σε δουν ξανά. Οπότε...φύγε τι κάθεσαι?

-Ε...τότε....τσίου!!!!!!!!!!

Μια συγνώμη...

-Όλα είναι καλά....πρέπει να φύγω όμως για λίγες μέρες...βλέπεις είναι κάτι που δεν μπορώ και δεν θέλω να αποφύγω!!!
(είπε ο karaflokotsyfas στην κουκουβάγια,άλλα η φωνή του ήταν λυπημένη)
-Το έχεις πει στα παιδιά karaflokotsifa οτι θα λείψεις για λίγες μέρες?
(ρώτησε η κουκουβάγια)
-Όχι...βλέπεις όλοι έχουν πάει στον καταρράχτη για να ακούσουν το κελάηδισμα του παπαγάλου και δεν θέλω να τους στεναχωρήσω...άσε που δεν προλαβαίνω!!!
Κάποιοι είναι σκορπισμένοι στο δάσος και θα μου έπαιρνε αρκετό καιρό για να τους βρω όλους!!!
Γι αυτό σε παρακαλώ πες τους εσύ...πες τους ότι είναι ζήτημά ζωής και θανάτου...άλλα είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρω...θα τα καταφέρουμε δηλαδή!!!
-Εντάξει karaflokotsifa...είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά και ότι σε δυο τρεις μέρες θα είσαι πάλι εδώ κοντά μας ... στο τρελο-δάσος μας!!!
Εξάλλου πρέπει να δούμε και τα αποτελέσματα των ερωτήσεων όλοι μαζί γι αυτό βάλε τα δυνατά σου για να γυρίσεις όσο πιο γρήγορα μπορείς ... εντάξει?
(ρώτησε η κουκουβάγια σαν να ήθελε να βάλει τον karaflokotsifa να υποσχεθεί ότι δεν θα αργήσει)
-Να είσαι σίγουρη ότι αν είναι δυνατόν , ακόμα και αύριο θα είμαι εδώ!!!!
-Ωραία...αυτό μου φτάνει karaflokotsifa!!!
Τι θέλεις να πω στα παιδιά?
-Πες τους όλα αυτά...ζήτα τους συγνώμη που δεν επικοινώνησα μαζί τους όπως κάνω μέχρι τώρα προσωπικά....ότι τους αγαπώ όλους...και ότι έστω και αν δεν είναι πολύς ο καιρός που δεν θα είμαι μαζί σας...θα μου λείψετε πολύ όλοι σας!!!
-Εντάξει karaflokotsifa(είπε η κουκουβάγια)μείνε ήσυχος και μην ανησυχείς για μας...εντάξει?

-Ε.....τότε......τσίου!!!

Θα απαντήσω ...

.... στο ερωτηματολόγιο της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθήνας,
μιας και έγινε πρόσκληση από
την daria pavlovna να ανταποκριθώ χωρίς φόβο και πάθος
και δεν μπορώ να αρνηθώ ενταξει?
Ωραίαααα!!!

Ακούω λοιπόν τις ερωτήσεις!!!!

1)-Γιατί κλαις?
-Για να ξεπλένω τα μάτια μου από τις σκόνες.

2)-Γιατί δεν κλαις?
-Για να μην σε παρασύρω σε λυγμούς.

3)-Που είναι ο βάλτος?
-Στη ζούγκλα

4)-Ποιός και που είναι ο δεσμοφύλακας?
-Το σώμα μου...αυτό που φυλακίζει την ψυχή μου.

5)-Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?
-Στον ουρανό.

6)-Περιφρονείς κάτι?
-(Πολλα ... και τίποτα.) Την αχαριστία.

7)-Θα ερωτευόσουν για πάντα?

-Θα το ήθελα πολύ

8)-Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"?
-Γιατί όλα έχουν την τιμή τους।

9)-Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση?
-Χωρίς δισταγμό.

10)-Do you remember revolution? –
-Θυμάμαι πολλές.(χαχαχα)

11)-Θα ανέβαινες σ'ένα βουνό, αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου?
-Με τιποτα.Θα πήγαινα στην θάλασσα για σπάσιμο.

12)-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο?
-Κάτω τα χέρια από τον παππού.

13)-Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου,αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι?
-Όχι,θέλω να βλέπω.

14)-Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να
τιμωρηθείτε από το νόμο?
-Όχι...δεν ειναι λύση αυτή.

15)-.........
-Οπωσδήποτε!!!

16)-Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ'την
αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών,αν γνωρίζατε οτι ποτέ δεν θα
σας συλλάβουν?
-Όχι...δεν έχει πλάκα.

17)-Θα σκότωνες τον Μπους,αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ?
-Θα τον άφηνα να ζήσει,αυτή ειναι η καλύτερη τιμωρία για τονΜπους.

18)-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια,αν έβλεπες μέσα τους τα
αστέρια?
-Πρέπει να ήταν δυνατό το τσιγαριλίκι ε???

19)-Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος?
-Όχι...άλλα θα έπινα νερό από αυτό ευχαρίστως.


-Ωραία...
-Και τι έγινε τώρα? Τι συμπεράσματα βγαίνουν για μένα βάση των απαντήσεών μου?
(ρώτησε ο karaflokotsifas την κουκουβάγια απορημένος)
-Πολλα συμπεράσματα φίλε μου!!! Άλλα πρέπει να περιμένεις λίγο για να αξιολογήσω
κατάλληλα τις απαντήσεις που μου έδωσες.
-Θα πάρει καιρό αυτή η αξιολόγηση?
-Δυο,τρεις, μέρες?
-Εμένα ρωτάς?
-Δεν σε ρωτάω!!! Σου είπα!Δυο τρεις μέρες!!!
-Και αυτές τις ερωτήσεις...γιατί τις έκανες μόνο σε μένα?
-Δεν είναι μόνο σε σένα karaflokotsifa....θα ρωτήσω και την
πεταλουδίτσα μας την Lucia την ΚΟΥΡΟΥΝΑ που εξαφανίστηκε
εδώ και καιρό και το tzonakopouli όταν τους βρω.
A!!! Παραλίγο να το ξεχάσω...θα ρωτήσω και την Sally Finkenstein
Κάτι μου λέει πως πρέπει να απαντήσει και αυτή....



-Α! ... καλά, καλά ..... ε! τότε.τσίου!!!!!